نجم الدين الكبرى ( مترجم : محمد باقر ساعدى خراسانى )

145

فوائح الجمال وفواتح الجلال ( فارسى )

فصل در اين فصل سخن از تفاوت ميان حال و مقام و وقت است . حال چيست در پاسخ اين سؤال خواهيم گفت حال براى سالك به مثابهء زاد و توشه و آشاميدنى و مركب راه است و سالك از بركت وجود آنها نيروئى بدست مىآورد و در منازل راه معنوى از آنها استمداد مىكند تا به مطلوب كلى خود نائل آيد و چنانچه مىدانيم پيش از آنكه مسافر عازم سفر شود بر اوست كه زاد و توشه‌ى آن سفر را فراهم آورد و توانائى آن سفر را داشته باشد براى آنكه سفر بدون استطاعت مالى و جانى حرام است و در اين سفر كه سفر معنوى است استطاعت در آن از سفر نظر ارباب معرفت يا به حال و يا بمال و استطاعت حالى همانا نيرومندى روح يا قلب يا نفس يا شهوت است