از آنها در حال نزول‌اند بنابراين انوار صاعده انوار قلبيه‌اند و انوار نازله انوار عرشيه‌اند و چنانچه مىدانم وجود ، حجاب ميان عرش و قلب است و هرگاه پرده‌ى وجود دريده شده و از پاى در آيد و درى از دل به عرش الهى باز شود جنس به سوى جنس تمايل پيدا كند و نور به سوى نور تصاعد و تنازل نمايد و نور على نور مصداق پيدا نمايد . جمعيت و حقيقت آن هرگاه دل سالك به جانب عرش الهى تمايل پيدا كند عرش هم متقابلا به سوى دل توجه و تعطف مىنمايد و در اين موقع الطفاتى فيما بين قلب و عرش ايجاد مىگردد و حقيقت جمعيت به حصول مىپيوندد و جمع نفس و وجود شده بلكه مانند هوائى كه از اتصال دو دست هويدا مىشود فنائى ميان نفس و وجود حاصل مىشود و يا همانند طعامى است كه در ميان دو سنگ قرار گرفته كه هرگاه يكى از آن دو بر فراز ديگرى به گردش درآيد آن طعام از ميان آن دو سنگ بيرون مىافتد . جواهر و حالت هر گونه گوهر گرانبهائى كه در باطن تو وجود داشته باشد موجب آن است كه يا حالتى در تو بوجود بيايد و يا مشاهدهء