در آسمان از جهت تو پيدا شود كه مانند آن را از آتش شوق و محبت و عشق در آسمان مشاهده نمايد و به همين نسبت هرگاه نورى از تو به آسمان صعود نمايد برابر آن نورى از آسمان بسوى تو نزول خواهد كرد و هرگاه آتشى از تو بسوى بالا صعود كند آتشى مانند آن بر تو نزول خواهد كرد . در عين حال ميان اين صعود و نزول متفاوت است به اين معنى جواهر آسمانى محدوداند و از حد خودشان تجاوز نمىكنند بخلاف گوهرهائى كه از سوى تو به آسمان صعود مىنمايد محدود نبوده و شايسته تربيت و ازدياد مىباشد در نتيجه هرگاه جوهر آسمانى نيرومندتر از جوهر وجودى تو باشد گوهر ناقص تو بسوى زائد توجه خواهد كرد و گوهر قوى آن را مجذوب خود قرار مىدهد - و هرگاه از نظر توجه و انجذاب برابر باشند در ميان راه با يكديگر تلاقى كرده و شكى نيست توجه از صفت رحمت است و انجذاب از نيروى قدرت و هرگاه گوهر وجودى تو فراوان باشد هر يك از آنها كه در وجود تو مستقر است به گوهرى كه از جنس خود بود و در آسمان وجود داشته تمايل مىنمايد و جوهر وجودى تو را بسوى خودش مىكشاند و بر تو فرود مىآيد و اين جذب و انجذاب و توجه و التفات سر سير و جذب است براى اينكه سير منحصر به تصفيه‌ى گوهر است تا معلوم شود هرگاه زائد باشد مجذوب گردد و هرگاه ناقص باشد به اصل خود تمايل پيدا كند .