نجم الدين الكبرى ( مترجم : محمد باقر ساعدى خراسانى )

119

فوائح الجمال وفواتح الجلال ( فارسى )

نفس خود بپردازد از گونه راستش چيزى همانند خورشيد سرخ‌گونى ظاهر مىگردد چنانچه گونه سالك احساس گرمى آن را در خود مىنمايد و گاهى همان اثر خورشيد گون در برابر گوش و هنگامى در مقابل پيشانى و گاهى بالاى سر سالك هويدا مىشود و اين نفس لوامه با همه شئوناتى كه دارد همان عقل است . علامت نفس مطمئنه نفس مطمئنه نيز در مقام مشاهده نشان ويژه‌اى دارد و آن آن است كه گاهى در برابر تو مانند دائرهء چشمهء بزرگى ظاهر مىشود و از آن نورهائى مىدرخشد و گاهى انسان سالك كه از خود غايب شده آن را مانند دائرهء چهرهء خود كه از نور صافى تشكيل يافته و همانند آئينه صيقل‌زده‌ايست ظهور مىكند و اين ديدار در هنگامى است كه به جانب صورت توجه كرده و فانى در آن گردى و صورت تو در اين موقعيت همان نفس مطمئنه است و گاهى بر اثر غيبتى كه از تو بوجود آمده است آن را با فاصله هزار منزل دور از خود مشاهده مىنمائى و منازل مزبور در حدى قرار گرفته كه هرگاه به يكى از آنها وارد شوى بلافاصله خواهى سوخت . دائره‌هاى چهره در نهايت سيرى كه براى سالك اتفاق مىافتد دائره‌هاى چندى