( 1327 ) « اجابت » قبول سؤال است . در منادات بنعت مدانات . ( 1328 ) « حكم » انبساط است . ( 1329 ) « تصوّف » تقديس سرّ است از حدثان . ( 1330 ) « فرح » « 4 » طرح اثقال كون است از مشهد سرّ . ( 1331 ) « غنا » تلبّس است بقمص نعوت بقا و قدم ، و اين محض اتّصاف است به صفت . ( 1332 ) به نهايت رسيد شرح الفاظ مشكل كه نكت خطاب عارفان است ، و كتاب تفسير شطحيّات تمام شد بعون و تأييد و نصرت حقّ در روز مبارك خميس بيست و سيّوم ماه ربيع الآخر سال بر پانصد و هفتاد از هجرت . 546 ( خاتم الكتاب ) ( 1333 ) شطّاح فارس فرمايد كه اين كتاب جمع كردم ببدر انجم فلك قمر قدس « 14 » . ازين خرمن دانه جز مرغان انس برندارند . هر كه از ثرى عناصر به بالاى چرخ اخضر قلب جان برنگذرد ، و طوارق اشكال زمان غيب بأقطار سماء قدرت نبيند ، و بانگ خروس « 16 » ملكوت از بطنان غيب جبروت نشنود ، و گرد سواحل قلزم صفت نگردد ، و أسباب ملك غيب شكافته « 18 » از ابواب قدم نبيند ، و ( در ) آن

--> ( 4 ) فرح SM : فقر A ( 14 ) قمر قدس : + است SM ( ظ . جملهء ناتمام ؟ ) ( 16 ) خروس : خراس SM ( 18 ) شكافته M : كشافته S