366 فصل ( فى الوارد ) ( 1053 ) قال : « وارد » آن بود كه بدل درآيد ؛ در دل قرار گيرد ؛ مباشر سرّ شود . نه چون بادى بود كه پيدا شود ، و ناپديد شود . اصل وارد كشف مراد عارف است ، كه بىقصد درآيد ، او را طلب مزيد فرمايد . 367 فصل ( فى الخاطر ) ( 1054 ) قال : « خاطر » تحريك سرّ است بدانچ پيدا شود از غيب . در دل درنگ نكند ، چون خاطرى ديگر درآيد . ( اصل ) خاطر « 13 » بريد غيوب است بقلوب بنعت ظهور ، نه بنعت سكون ، تا فهم الغيب حاصل كند . 368 فصل ( فى الواقع ) ( 1055 ) قال : « واقع » آنست كه درآيد « 18 » و ثابت شود ، تا واقعه‌ئى

--> ( 13 ) ( اصل ) خاطر . . : و أصل الخاطر بريد الغيوب الى القلوب A ( 18 ) واقع آنست . . درآيد SM : و الواقع ما يثبت و لا يزول بواقع آخر ( ! ) A