حقيقت آن بدان . بنگر تا هيچ مىشناسى ، اگر هيچ نشناسى به حقيقت . و از علم خود فنا كردى « 2 » . علمش « 1 » ( علم ) شواهد افعالست ، و آن عموم راست . گردن هر چهار بگير « 3 » بدرگاه غيرت روح ، زيرا كه عناصر بپرد ، و متلوّن شود ؛ علم آن نپرد « 4 » . اين معنى سخن اوست كه « الحقّ لا يطير » ( 900 ) حقّ علم اوست ، و علم او علم حقّ است . علم حقّ نگردد ، بل كه شواهد بگرداند . چون بكشتى و فنا گردانيدى اطيار عناصر را ، و جنايح جهات كون از آن قلع كردى . و از پاى آن اثقال كون انحلال كردى ، آنگه نماند ادهار و أزمان و أماكن و شواهد ، رسيدى بعالم عدم عدم ، و در آن متحيّر شدى ، تا ندانى كه تو كيستى « 10 » . آنگه در تو انوار قدم پيدا شود ، و ترا در خود باقى گرداند ؛ به او بمانى بنعت تحيّر و عجز از ادراك آن و حقيقت آن . چون تو درين مراتب بدين مثابت شوى ، و باز آن همه عناصر طبايع و أكوان نشناسى « 13 » ، اصل اصول و علّت علل و حقيقت اشيا چون شناسى ؟ و حقيقت حقيقت ؟ كه فهم منقطع است ، و از وهم فانيست ، و عقل معزول ، و أجسام و أرواح مضمحل « وَ هُوَ الْقاهِرُ فَوْقَ عِبادِهِ وَ هُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ . » « 16 »

--> ( 2 ) بنگر . . . فنا كردى SM : و انظر هل تعرفها ، فانك لم تعرفها بالحقيقة ، ثم أفن عنك علمها A ( 1 ) علمش ( علم ) شواهد : فان علمها علم شواهد A ( 3 ) گردن . . . بگير SM : و قطع بسكين الغيرة أعناقهن A ( 4 ) علم آن نپرد : علم آن بپرد SM و علمها فى نفسها لا يطير A ( 10 ) تا ندانى ( بدانى ! SM ) كه تو كيستى : و لا تدرى أين أنت A ( 13 ) نشناسى : بشناسى SM لم تعرف A ( 16 ) وَ هُوَ الْقاهِرُ . . . سورهء 6 ( الأنعام ) آيهء 18