نيكوتر از سؤال از حقّ - سبحانه و تعالى - و اگر از غير ، براى آن گفت كه در آن تذليل نفس است ، و اسقاط جاه ، و قناعت بقليل از كثير ، و فراغ از دارين ، و خروج از عساكر دنيا ، و تشبّه به فقراء صحابه « الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ . » « 4 » قال اللّه تعالى « وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى . » « 5 » و نيز سيّد - عليه السلام - اهل سؤال را بسؤال اجازت داد . سؤال كردن خود را خجل كردنست در حقّ ، و خود را از معرض متوكّلان بدر بردن ، و با كم همّه گمان نهادن ، بهر كامى بدنامى به خود آوردن يعنى : من گداى توام . از عين اللّه نظر آيد . مريد مكدّى را خطاب آيد كه چند خود را براى ما ذليل كنى ؟ « الىّ الىّ ! فأنا لك و أنت لى . » اين‌ها سؤال براى خود نكنند . بلى ، عاشقان سرمست را خدمت كنند . اين ادب از ايشان معروف و مشهورست . « خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَكِّيهِمْ بِها وَ صَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ . » « 13 » 271 فصل ( فى الشطحيّة 41 للحلّاج ) ( 786 ) در بعضى كتب حسين منصور ديدند كه گفته بود كه « من مهلك عاد و ثمودم . »

--> ( 4 ) الَّذِينَ أُحْصِرُوا . . : سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 274 ( 5 ) وَ نَهَى . . : سورهء 79 ( النازعات ) آيهء 40 ( 13 ) خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ . . : سورهء 9 ( التوبة ) آيهء 104