228 فصل ( فى الشطحيّة 4 للحلّاج ) ( 692 ) در بيتى از شطح اشارت كند حسين بمعشوق كه « روح من با روح تو بياميخت . در دورى و نزديكى من توام ، تو منى . » كلمه اينست : مازجت روحك روحى . » « 6 » ( 693 ) قال : اين حال انس است در جمع و عين واحد و صورت علم در نصّ اعتقاد ، باز آنك افراد قدم از حدوث داند ، چنانك گفت « الحقّ حقّ و الخلق خلق و لا بأس . » مثل اين در شطح بسى گفته شد . 229 فصل ( فى الشطحيّة 5 للحلّاج ) ( 694 ) با فاطمهء نيسابوريه گفت در جواب شبلى كه « و اللّه كه من سرّ آشكارا نكردم ! و حقا كه ميان بلا و نعمت او فرق نكردم ! » پس اين بيت گفت . شعر : و حرمة الودّ الذى لم « 16 » يكن * يطمع فى افساده الدهر ما مسّنى « 17 » عند نزول « 18 » البلا * بؤس و لا حلّ بى « 19 » الضرّ

--> ( 6 ) روحى : + فى دنوى و بعادى ، فأنا أنت كما أنت انى A ( 16 ) لم DA : لو لم SM ( 17 ) مسنى SMA : فالنى D ( 18 ) نزول SMA : هجوم D ( 19 ) حل . بى SMA : مسنى D ديوان الحلاج ، ص 128