الفصل السابع من قصة يوسف عليه السلام فى « 1 » قوله تعالى : « إِذْ قالَ يُوسُفُ لِأَبِيهِ يا أَبَتِ إِنِّي رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَباً « 2 » . » « 1 - » روى « 3 » الامام رضى اللّه عنه « 4 » عن النبى صلع « 5 » : « ما من احد يصيبه نعمة او نقمة الّا و قد رآها قبل « 6 » ذلك « 7 » فى منامه نسى من نسى و ذكر من ذكر . » گفت « 8 » : هيچ‌كس نباشد كى او را نعمتى رسد يا از نكبات زمانه بليّتى « 9 » رسد ، پيش از آنك بوده باشد ، ملك آن نموده باشد او را در خواب . كس باشد كى ياد دارد و كس باشد كى از ياد بگذارد . اشارت « 10 » : دليل كمال كرم حق بود كى هرچه به بنده « 11 » خواهد رسد ، او را در خواب بنمايد . تا اگر نعمت بيند ، از حق تعالى بدعا بخواهد « 12 » تا به دانش رساند « 13 » . و اگر محنت بيند « 14 » به دو پناهد « 15 » تا از آفتش « 16 » برهاند . اگر در نعمتى شكر كن تا زيادت آيد ، و اگر در محنتى صبر كن تا « 17 » راحت آيد . پس چون يوسف را در بدايت رنج و محنت خواست « 18 » و در نهايت « 19 » گنج و محبت « 20 » خواست « 21 » ، پادشاه عالم آن « 22 » به دو بنمود « 23 » . « إِنِّي رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَباً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ رَأَيْتُهُمْ لِي ساجِدِينَ « 24 » . » « 1 » « و قيل فى

--> ( 1 ) - ندارد ( 2 ) - + و الشمس و القمر رأيتهم لى ساجدين . الآية ( 3 ) - + الشيخ ( 4 ) - باسناده ( 5 ) - صلى اللّه عليه و سلم انه قال ( 6 ) - ندارد ( 7 ) - ندارد ( 8 ) - + صلى اللّه عليه و سلم ( 9 ) - نكبتى ( 10 ) - اشاره ( 11 ) - بيننده ( 12 ) - درخواهذ ( 13 ) - برساند ( 14 ) - باشد ( 15 ) - بناه بذو آرذ ( 16 ) - آن محنتش ( 17 ) - + در ( 18 ) - خواسته بوذ ( 19 ) - به نهايت ( 20 ) - راحت ( 21 ) - خواسته بود ( 22 ) - ندارد ( 23 ) - نموذ ( 24 ) - از « و الشمس . . . » ندارد ( 1 - ) سورهء يوسف / 4