ور ز خان‌ومان خود « 1 » مفرد شدى ، اينك بهشت * پر ز نور و پر ز حور و پر ز لطف بىشمار « 2 » زان نعيم او بخور و اندر نسيم « 3 » او بناز * و از شراب او بگير اندر وصالم مىگسار من ز جمله فرد بودم تو ز جمله فرد گرد * تو مرا و من ترا ديگر همه واپس گذار « 4 » الفصل الثالث و العشرون من قصة يوسف عليه السلم فى قوله تعالى : « وَ شَرَوْهُ بِثَمَنٍ بَخْسٍ دَراهِمَ مَعْدُودَةٍ . » « 1 - » « و ما روى من العجائب الى ان وصل مصرا . قال الامام رضى اللّه عنه : بلغنى ان آخر كلام النبى عليه السلم « 5 » اذا خرج من الدنيا « 6 » : » الصلاة و ما ملكت ايمانكم . » گفت آخر سخن آن مهتر « 7 » اين بود كى ، نماز به‌پاى داريد و درم خريدگان را نيكو داريد . و درين دنيا ترا نصيحت كرد گفت : نماز به پا دار « 8 » تا آن شما « 9 » را عدت عقبى باشد ، وزر خريدگان را نيكو داريد تا آن شما « 10 » را منفعت « 11 » بود در دنيا « 12 » . قوله عليه « 13 » السلم : « حسن الملكة نماء

--> ( 1 ) - ندارد ( 2 ) - پر ز نور و پر ز لطف و پرشراب و پرشمار ( 3 ) - شمار ( 4 ) - + در متن : + آمين آمين الحمد للّه رب العالمين ( 5 ) - صلى اللّه عليه و سلم ( 6 ) - + ان قال ( 7 ) - + عليه الصلاة و السلم ( 8 ) - به‌پاى داريد ( 9 ) - ترا ( 10 ) - + ترا ( 11 ) - + دنيا ( 12 ) - « در دنيا » ندارد ( 13 ) - + الصلاة ( 1 - ) سورة يوسف / 20