نيست و هست « 1 » و در هست و نيست قهر و لطف مانند « 2 » ، اين طايفه انبياءاند صلوات الرحمن عليهم اجمعين « 3 » . اول قدم آدم عليه السلام علم اسماء بود و واسطهء كار خليل جمال آن اسماء ، و بدايت قدم « 4 » مصطفى صلوات اللّه عليه نهايت علم آن اسماء « 5 » . اين جماعت مفاتيح غيب‌اند ، قرآن مجيد در حق آدم « 6 » گفت « وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها » « 7 » و در حق خليل گفت « إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ » « 8 » در حق سيد كائنات گفت « اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ » « 9 » پس اين طايفه اولو العلم‌اند كه ايشان ميراث به حكم فرضيت اين خطاب برند . « وَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجاتٍ » « 10 » و هم اين طايفه عصبه آمدند ، به حكم اشارت خواجهء مكونات كه گفت « العلماء ورثة الانبياء » « 11 » . و بعد از آن حكماء و شعرااند كه درجهء ذوالارحامى انبيا يافتند « 12 » ، اصل ميراث را كه باقى مانده بود بر ايشان تقرير فرمود ، به حكم اين آيت « 13 » كه فرمود « وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً وَ ما يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُوا الْأَلْبابِ » « 14 » و اين مثال كه « الشعراء امراء

--> ( 1 ) - ك : در سراپرده هيبت پس دست كردند و گاه در روضه الفت از شراب زلفت سرمست گاه از آثار عدل نيست و گاه او از شأن لطف هست ( 2 ) - اصل : و در هست و نيست لطف و قهر بمانند ( 3 ) - ك : صلوات الرحمن عليهم السلام ( 4 ) - ج : و بدايت دم ( 5 ) - ه : اسامى ( 6 ) - صلوات اللّه عليه روايت آن نامهاى بدايت نظر مصطفى عليه التحيات و الصلوات ( 7 ) - قرآن مجيد آيه 31 سوره 2 ( البقره ) ( 8 ) - قرآن مجيد آيه 79 از سوره ششم ( الانعام ) ( 9 ) - قرآن مجيد آيه اول از سوره 96 ( الفلق ) ( 10 ) - قرآن مجيد آيه 12 از سوره 58 ( المجادله ) ( 11 ) - حديث نبوى جامع الصغير - 2 ص 69 ( 12 ) - ك : نهايت علم آن علما مفاتيح خزاين علم و مصابيح درياى حلم‌اند از آنكه ايشان ميراث انبيا به حكم فرضيت اين يافتند كه وَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجاتٍ و همين جماعت عصبه‌اند به حكم اين اشارت العلماء ورثة الانبياء ( 13 ) - اين فتوى كه ( 14 ) - قرآن مجيد آيه 269 از سوره دوم ( البقره )