25 . - السّميع البصير شنواست ربّ العزّة ، و بيناست - جلّ جلاله - نه به جارحه و عضو ، تعالى الله عزّ و جلّ عن ذلك علوا كبيرا . و چون مؤمن صادق به صدق اعتقاد كرد كه حق - جلّ جلاله - سميع و بصير است ، بايد كه ظاهر را بر مواظبت وقف كند و باطن را بر مراقبت بدارد . به ظاهر بر اعمال مواظب بود و به باطن احوال سرّ را مراقب باشد 1 . در كلّ عالم هيچ‌چيز عجب‌تر از آن نيست كه كسى وى را بشناسد ، آنگه يك قدم به خلاف وى بنهد . من عرفه الفه و من الفه انف ان يخالفه . يحيى معاذ رازى گفت - قدّس اللّه روحه : الليل طويل فلا تقصره بمنامك . شب دراز است به خواب كوتاه مكن ، و النّهار مضيء فلا تكدّره بذنوبك . روز روشن است به گناهان خود تيره مگردان . بشر حافى را گفتند : چرا شب نخسبى و روز قرار نگيرى ؟ فقال : لانّى مطلوب . طالب را در پى دارم . آن ديگر را گفتند همين ، گفت : السّليم لا ينام . مار گزيده را روى خواب نيست . آورده‌اند كه : شبى مهمانى آمد 2 به خانهء امير المؤمنين على - رضى اللّه عنه - او را بنواخت و طعامى بداد و جامهء خواب فروكرد ، و آن مرد غافل‌وار تا روز بر آن جامه ببود ، و آن مهتر به قدم خدمت ايستاده و به طاعت خداوند مشغول گشته . چون روز بود ، آن مرد گفت :