ابو على دقّاق جدّهء او بوده است . يازدهم - دختر قشيرى از فاطمه ، زن عبد الرّحمن بن محمّد بن سليمان كه عبد الغافر به صراحت مىگويد كه وى شوهر دختر بزرگ قشيرى ( نوهء ابو على دقّاق ) بوده است . و اينك مىپردازيم بذكر نوه‌هاى قشيرى از دختر و پسر : دوازدهم - ابو المكارم عبد الرزّاق بن ابى سعد عبد اللّه ، وى از جدّهء خود فاطمه و از ابو المظفّر موسى بن عمران بن محمّد بن موسى بن عمران انصارى از صوفيّه نيشابور ( متوفّى 486 در نود و هشت سالگى ) و ابو القاسم فضل بن عبد اللّه بن محبّ نيشابورى واعظ ( متوفّى 473 ) حديث شنيده و نيز از مشايخ سمعانى بود ، متوفّى در صفر يا ربيع الاوّل سال 531 . سيزدهم - ابو المحاسن عبد الماجد بن ابى سعيد عبد الواحد ، وى نزد پدر خود فقه و تفسير و حديث خوانده بود . چهاردهم - ابو صالح عبد الملك بن ابى سعيد عبد الواحد ، ساكن طوس ، وى از جدّهء خود فاطمه و از پدرش ابو سعيد و از ابو بكر احمد بن على شيرازى متولّد 398 و متوفّى بيست و پنجم ربيع الاول 487 و ابو القاسم اسماعيل بن زاهر نوقانى ( متوفّى 79 ، در هشتاد و دو سالگى ) حديث شنيده بود و سمعانى كتاب كرامات - الاولياء تأليف ابو سعيد بن الاعرابى را بر وى خوانده است ، متولّد سيزدهم جمادى - الاولى سال 473 در نيشابور و متوفّى حدود سال 550 در طوس . پانزدهم - ابو الاسعد هبة الرّحمن بن ابى سعيد عبد الواحد ، از مشايخ بزرگ حديث و تصوّف و رئيس و مقدّم خاندان قشيرى و خطيب نيشابور ، كه از جدّ خود ابو القاسم و جدّه‌اش فاطمه و پدرش ابو سعيد و ابو بكر يعقوب بن احمد صيرفى ( متوفّى 466 ) و عدّه ديگر سماع حديث كرد و عدّهء بسيار از وى روايت كرده‌اند و سمعانى در مسافرتهاى سه‌گانهء خود ( سال 530 - 534 - 537 ) بدرس وى حاضر شده و