5 - ابو الفتح عبد الرّحمن بن محمّد بن محمّد سلمويى ، از علما و زهّاد كه ميانهء سال 533 و 539 در اصفهان وفات يافت و سبكى وفات او را در رمضان 586 ضبط كرده و بىشك قول اوّل كه سمعانى در انساب آورده درست‌تر است . 6 - ابو بكر قاسم بن احمد بن منصور صفّار ، از احفاد ابو بكر بن فورك و نوهء ابو القاسم قشيرى ، مقتول ظهر روز جمعه ششم شوّال سال 516 . 7 - ابو هارون موسى بن ابراهيم بن عبد اللّه اغماتى مغربى ، از محدّثين كه نزد ابو نصر قشيرى فقه خوانده است . 8 - عبد الكريم بن محمّد بن عبد الرّحمن تميمى ، شاعر . 9 - ابو الرّضا فضل اللّه بن حيدر علوى ، از مردم فارس و از رجال دربار سنجر بن ملكشاه ، متوفّى سال 510 . 10 - ابو الفتح عبد الواحد بن حسن بن محمّد بن اسحاق بن ابراهيم بن مخلد باقرحى ، منسوب به « باقرحا » دهى از نواحى بغداد ، از شاگردان محمّد غزّالى كه در جمادى الآخره سال 517 با فرمانى از سلطان سنجر براى تدريس نظاميّهء بغداد بدان شهر رفت و فقها به ضدّيّت وى برخاستند و او چندى مدرّس نظاميّه بود تا او را معزول كردند ، متوفّى سال 553 در غزنين . 11 - ابو الفتح محمّد بن حسين بن ابى الفتح بن وهب همدانى ، از فقها و محدّثين ، متولّد پيش از سال 500 و متوفّى روز دوشنبه بيست و چهارم جمادى الآخره سال 548 . 12 - ابو الفتح محمّد بن عبد الكريم بن احمد شهرستانى ، متكلّم و حكيم و اديب معروف مؤلّف « الملل و النحل » و المصارعة » در ردّ ابو على سينا و تفسير قرآن بر طريقهء اسماعيليّه كه نزد ابو نصر فقه خواند و از شيوخ سمعانى است ، متولّد سال 469 و متوفّى اواخر شعبان 548 در شهرستانه . پنجم - ابو الفتح عبيد اللّه ، او در دامن پدر پرورش يافت و از او و از ابو الحسين