عبد الغافر فارسى ( متوفّى 448 ) تبرّكا در چهار سالگى و از ابو عثمان سعيد بن محمّد نجيرمى ( متوفّى ربيع الآخر 451 ) سماع حديث كرد و بطريق تصوّف متمايل بود و آخرالامر در اسفراين اقامت گزيد ، متولّد سال 444 و متوفّى سال 521 . ششم - ابو المظفّر عبد المنعم ، كوچك‌ترين پسران قشيرى ، وى از ابو عمرو محمّد بن عبد الرّحمن نسوى از فقهاء بزرگ و قاضى خوارزم ( متوفّى 478 ) و از ابو على حسّان بن سعد بن حسّان منيعى كه مسجد منيعى را در نيشابور ساخت ( متوفّى 461 ) و ابو القاسم سعد بن علىّ بن محمّد زنجانى ( متوفّى حدود 471 ) و ابو القاسم عبد الرّحمن بن محمّد بن احمد فورانى مروزى ( متوفّى رمضان سال 461 در مرو ) سماع حديث كرد و با برادرش ابو نصر در سفر بغداد همراه بود و در آنجا از ابو الحسين احمد بن محمّد بغدادى معروف به « ابو الحسين بن النقور » متوفّى ( سال 470 ) و چند تن ديگر حديث شنيد و چندين بار در طلب حديث ببغداد رفت و مدّت بيست سال در نيشابور به روايت حديث مشغول بود ، متولّد صفر سال 445 و متوفّى سال 532 ) و او در اين تاريخ هشتاد و هفت سال داشت . شاگردان او عبارتند از : 1 - رضى الدّين احمد بن اسماعيل بن يوسف قزوينى طالقانى ، از فقها و علماء مشهور و وعّاظ معروف كه ابن جبير مجلس وعظ او را وصف كرده است ، مدرّس نظاميّهء بغداد و شاگرد مبرّز محمّد بن يحيى نيشابورى و از مردمان بسيار متعصّب در مذهب ، متولّد سال 512 و متوفّى روز جمعه نوزدهم محرّم سال 590 . 2 - تاج الاسلام ابو سعد عبد الكريم بن محمّد بن منصور سمعانى ، محدّث نامور و عالم گرانمايهء قرن ششم ، مؤلّف كتاب انساب و كتب ديگر ، متولّد يازدهم شعبان سال 506 و متوفّى شب دهم ربيع الاوّل سال 562 مدفون در مقبرهء سنجدان مرو . 3 - ابو منصور مظفّر بن اردشير عبّادى مروزى ، واعظ معروف قرن ششم ،