مشهور مصر ، متوفّى 431 كه قشيرى از وى در مكّه سماع حديث كرده است . 13 - ابو عبد اللّه محمّد بن عبد اللّه بن عبيد اللّه بن باكويهء شيرازى ، از مشايخ صوفيّه كه با ابو عبد اللّه بن خفيف شيرازى ديدار كرده و به اطراف و اكناف سفر نموده و حكايات بسيار از مشايخ گرد آورده و ديوان ابو الطيّب احمد بن الحسين متنبّى را در شيراز بر گويندهء آن خوانده بود ، وى پس از مسافرتهاى دور و دراز به نشابور سفر كرد و در دويرهء سلمى اقامت گزيد و پيران نشابور نزد وى براى استفاده مىرفتند و ابو القاسم قشيرى ديوان متنبّى را از وى سماع كرد و حكايات و لطائف صوفيان را از زبان وى شنيد چنان كه در غالب ابواب رسالهء قشيريّه از قول وى رواياتى به نظر مىرسد ، وفات وى بنقل عبد الغافر در سياق به سال 428 اتّفاق افتاده است . 14 - ابو القاسم عبد الرّحمن بن محمّد بن عبد اللّه بن محمّد بن حمدان نيشابورى كوشكى سرّاج ، از اكابر فقهاء و رواة حديث ، متوفّى 418 كه قشيرى از وى حديث روايت مىكرده است . 15 - ابو عقيل عبد الرّحمن استوايى ، خالوى قشيرى كه ذكر وى گذشت و قشيرى از او سماع حديث كرده بود ، متوفّى 414 . 16 - ابو اسحاق ابراهيم بن محمّد بن ابراهيم بن مهران اسفراينى ، از متكلّمين و محدّثين نامور كه علم كلام در بغداد آموخت و آنگاه به اسفراين بازگشت و درس كلام و حديث مىگفت و سپس در نيشابور رحل اقامت افكند و براى وى مدرسه‌اى بنا كردند تا در روز محرم سال 418 همان‌جا وفات كرد و جنازهء او را به اسفراين بردند و به خاك سپردند ، قشيرى نزد وى علم كلام بر طريق اشعرى خوانده است و بنا بنقل ابن خلّكان قشيرى يك چند بدرس او حاضر مىشد و گفتهء استاد را نمىنوشت ، ابو اسحاق گفت اين مسائل را بايد نوشت ، قشيرى آنچه تا آن وقت خوانده بود همه را بازگفت و استاد وى را نوازش كرد و گفت تو محتاج بدرس من نيستى و كافى است كه كتب مرا مطالعه كنى .