بنقل سبكى و متوفّى سنهء 410 در نيشابور ، قشيرى از وى سماع حديث داشت . و در علّت شهرت او به « زيادى » اختلاف است . عبد الغافر مىگويد كه او را بدان جهت كه در ميدان زياد بن عبد الرحمن در نيشابور منزل داشت زيادى مىگفتند و سمعانى آن را نسبت بجدّ مىشمارد . 7 - ابو عبد اللّه حسين بن محمّد بن حسين بن عبد اللّه بن صالح بن شعيب بن فنجويه يا فتحويه ثقفى دينورى ، از بزرگان محدّثين كه چهل سال حديث درس مىگفت و سال 413 به نشابور سفر كرد و بخانقاه طرسوسى وارد شد و عدّه‌اى از علماء نشابور از وى سماع حديث كردند كه از آن جمله قشيرى بود و او در ربيع الآخر سال 414 وفات يافت و در مقبرهء حيره دفنش كردند . 8 - ابو القاسم حسن بن محمّد بن حبيب نيشابورى ، از وعّاظ و مفسرين و محدّثين ، متوفّى در ذىالقعده يا ذىالحجّه سال 406 . 9 - ابو الحسين معدّل علىّ بن محمّد بن عبد اللّه بن بشران ، از محدّثين بغداد كه قشيرى در مسافرت مكّه و بوقت اقامت ، در بغداد ، از وى سماع حديث كرده است . متولّد 328 و متوفّى رجب يا شعبان سال 415 و چون وى به گفتهء ابو الفرج بن الجوزى درين هنگام هشتاد و هفت‌ساله بود پس بايد ولادت او در سال 328 اتّفاق افتاده باشد . 10 - ابو الحسين محمّد بن حسين بن محمّد بن الفضل القطّان ، از محدّثين بغداد ، متولّد 335 و متوفّى رمضان 415 كه قشيرى در بغداد از وى سماع حديث كرده است . 11 - قاضى ابو محمّد جناح بن نذير بن جناح كوفى ، از محدّثين عراق در اواخر قرن چهارم و اوائل قرن پنجم كه قشيرى از وى در كوفه سماع حديث كرده و ابو بكر احمد بن حسين بيهقى هم از وى روايت مىنموده است . 12 - ابو عبد اللّه محمّد بن الفضل بن نظيف ، فرّاء مصرى ، از محدّثين