طبايع - آفت - علت - اوصاف - مطالب ( صفت مفعولى ) ولايت - اعيان - وصلت - غفلت - محدث قديم - سريرت - تصحيح نيت - مداهنت - مداهن - مظلمهء غفلت - مثبتات - رفض - موصوف - مكونات - لاحق - كونين - محجوب - متجزى - غيب و عين - اثبات - نكرت - ( از انكار ) - ترك و اثبات - افلاس - ظن معلول - تعلق - كل - مشرف شدن - اشراف - ( بر دلها مشرف بودن ) - هاجس نفس - تعريف و تعرف - الطاف خفى - اسرار بهى - هدايت - عين محبت - اعلام - اخوات - ادمار - متحير - قوت - دفع و جلب - كسبى - ضرورى - عبارت و معبر - الهى - لاهى - مسلك - تصديق - صدق - علمى و عملى - قول فرد - ( مراد ايمان است ) مشيت - نفرت - شوق - عبرت - تارك الامر - شوق - مقلق و مزعج - تخلى - منفى - عارف - مرقعه - امر - معاملت ( عمل و رفتار ) - منقطع - طهارت فقد - مريد - حضور و غيبت - استنساق - ادب - آداب - وسواس ( بمعنى ماليخولياى شستشو كردن ) - هاتف - تخليل محاسن - شناعت - مداومت - جمع - تفرقه - رضا - مقام وصال - سكر - ايثار - نفس - هوا - كرامت - صحبت - تجريد و تزويج مقام و تمكين - محاصره و مكاشفه - قبض و بسط - انس و هيبت - قهر و لطف - نفى و اثبات ، مساهره - محادثه - علم اليقين - عين اليقين - حق اليقين - سماع - وجد - وجود - تواجد - رقص احداث - ( امردان ) استهانت - محفوظ - الجوارح - سبيل ( يعنى بخشيدن در راه خدا ) . سواى اين لغات و اصطلاحات نيز لغات عربى و عبارات عربى بسيار دارد ولى مراد ما لغاتى بود كه قبل از وى بدين معنى استعمال نمىشده است و اين لغات نيز قسمتى بعدها از ميان رفته است و لغات و اصطلاحات ديگرى جايگزين آنها گرديده كه در جاى خود اشاره خواهيم كرد . ج - موازنه و سجع سجعهائى كه درين كتاب آمده است زيادتر از اسجاعى است كه در بلعمى و ساير كتب دور اول ديديم ، اما باز آن سجعها در جايهاى خاص و نادر است ، از آن جمله در صفحهء 75 گويد : « و اندر حقيقت دوستى ، هيچ‌چيز خوش‌تر از ملامت نيست از آنك ملامت دوست را بر دل دوست اثر نباشد ، و دوست را جز بر سر كوى دوست گذر نباشد » در صفحهء 261 گويد : « آن را كه كل حركت ، هوا باشد و بمتابعت آن وى را رضا باشد دور باشد از حق اگرچه در مسجد با شما باشد . » در صفحهء 198 گويد : « توحيد آن بود كه دون حق را بر دلت خطر نبود و خاطر مخلوقات را بر سرت