بِعَرْشِها قَبْلَ أَنْ يَأْتُونِي مُسْلِمِينَ » ؛ « 1 » او از يارانش خواست كه عرش عظيم را از من به شام آورند ، كارى كه از راه‌هاى خارق‌العاده انجام مىپذيرفت و براى اتمام حجت به بلقيس و ترغيب او به ايمان انجام گرفت . با اين مثال اگر مطلبى پنهان بود ، روشن مىشود كه مردم از اوليا مىخواهند كه شفيع آنان به درگاه خدا شوند و اين توانايى را خدا به آنها داده و اين قدرت را او بديشان بخشيده است ؛ پس اگر كسى به پيامبر صلى الله عليه و آله مىگويد : مرا شفا بده يا قرض مرا ادا كن ، مقصودش اين است كه براى شفا يافتن من وساطت كن و براى اداى قرضم دعا فرما و در مورد امور من به خداوند روى آور . بنابراين آنها جز آن‌چه را كه خداوند دراختيار آنها قرار داده از دعا و شفاعت ، طلب نمىكنند . اين همان معنايى است كه ما در مورد قائلين اين كلمات قائل هستيم و معتقديم كه اسناد در كلام اين افراد مجاز عقلى است و سخن گفتن به اين شيوه ايرادى ندارد همان‌گونه كه خداوند سبحان مىفرمايد : « سُبْحانَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْواجَ كُلَّها مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ » ؛ « 2 » و قول پيامبر صلى الله عليه و آله :

--> ( 1 ) نمل : 38 ؛ اى جماعت ! كدام يك از شما تخت بلقيس را پيش ازآن‌كه تسليم من شود ، مىآورد . ( 2 ) يس : 36 ؛ منزه است خدايى كه همهء زوج‌ها را از آن‌چه زمين‌مىروياند ، خلق كرد .