زمين را روزى مىدهد ، آنها را يارى مىكند و بلا و گرفتارى را از آنها دور مىسازد . و از « عبداللَّه بن عمر » روايت شده كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمودند : « إنّ للَّه‌عزّ وجلّ خلقاً خلقهم لحوائج الناس يفزع إليهم الناس في حوائجهم أولئك الآمنون من عذاب اللَّه » « 1 » . اين روايت را « طبرانى در كبير » ، « ابونعيم » و « قضاعى » نيز نقل كرده‌اند و روايت حسن است . و از ابن‌عمر نقل شده كه رسول خدا فرمودند : إن اللَّه ليدفع بالمسلم الصالح عن ألف بيت من جيرانه بلاء « 2 » سپس ابن عمر اين آيه را تلاوت كرد : « وَ لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الْأَرْضُ » . « 3 » طبرانى اين روايت را ذكر كرده است و از « ثوبان » حديث مرفوعى است : « لا يزال فيكم سبعة بهم تنصرون وبهم تمطرون وبهم ترزقون حتى يأتي أمراللَّه » . « 4 »

--> ( 1 ) خداوند خلائقى دارد كه آنها را براى بر آوردن حوائج مردم آفريده است و مردم به آنها پناه مىآورند اين بندگان از عذاب الهى در امن و امانند . ( 2 ) خداوند به‌خاطر وجود يك مسلمان صالح ، بلا را از صد همسايهء اطراف او دور مىكند . ( 3 ) بقره : 251 ؛ اگر برخى از مردم مانع برخى ديگر نمىشدند ، فسادزمين را فرامىگرفت . ( 4 ) همواره هفت تن از صالحان در ميان شما هستند كه به‌واسطهء آنها يارى مىشويد و باران رحمت بر شما مىبارد و روزى داده مىشويد تا هنگامى كه امر الهى فرا رسد .