واسطهء بزرگ‌تر و در روز قيامت كبرى كه روز توحيد ، ايمان و ظهور عرش الهى است فضيلت آن واسطهء بزرگ آشكار مىشود او كه صاحب پرچم معهود ، مقام محمود ، حوض مورود و شفاعت‌گر مشفعى است كه شفاعتش رد نمىشود و ضمانتش از بين نمىرود نزد خدايى كه وعده كرده كه گمانش را به نااميدى مبدل نسازد و هرگز او را خوار نسازد و او را تمكين نكند و وعده كرده كه هنگامى كه مردم به‌سوى او روى آورند و از او شفاعت جويند او را در ميان امتش ناخشنود نسازد و جز با خلعت احسان و تاج كرامتى كه در قول الهى تجسم يافته با او روبه‌رو نشود : « يا محمد ! ارفع رأسك واشفع تشفع وسل تعط » . « 1 » بدعت خوب و بدعت ناپسند برخى از اين مدعيان كه خود را به سلف صالح منسوب مىكنند با شيوهء جاهلانهء سرگردان ، تعصّب كوركورانه ، افكارى عقيم ، با ادراكى بيمار و سينه‌هاى تنگ ، درصدد دعوت به سلفيت هستند ، به‌گونه‌اى كه با هر امر جديدى مبارزه مىكنند و هر ابتكار سودمندى را با توجيه اين‌كه بدعت است - و هر بدعتى گمراهى است - انكار مىكنند ،

--> ( 1 ) اى محمد ! سرخويش بالا گير و شفاعت كن كه مورد قبول واقع مىشود و درخواست كن تا عطا شوى .