كه راويان بدين بزرگوارى باشند شايد كه بر محمّد بن الحسن الصّفّار مؤمن و معتقد و معتمد « 1 » طعن نزند امّا به زبان سگ آب دريا پليد نشود ، و گر راويان شيعت را اسناد بجعفر باشد راويان خواجه را اسناد ببو هريره ، و انس ، و ابو عبيده ، و بعاص و وقّاص « 2 » باشد بدروغ و راست ؛ قياسى بكند تا خود راويان و ائمّهء شيعت را با ايشان برابر شايد كردن يا نه ؟ ! فشتّان ما بين محمّد و محمّد « 3 » . و امّا آن خبر كه ردّ كرده است و تعجّب نموده كه از امّ سلمه روايت كرده‌اند دگر باره به حساب كورتر است كه راويان خبر بيشتر سنّى و حنفىاند و در كتب فريقين ظاهرتر است كه در كتب شيعت ، اوّلا راوى اين خبر قاضى بو بكر احمد بن كامل بن خلف است سنّى بوده است كه او « 4 » روايت كرده است از قاسم بن العبّاس المعشرى و هم شيعى نيست ، و او روايت كرده است از زكريّا بن يحيى الخزّار المقرى كه عدلى مذهب بوده است كه او روايت كرده است از اسماعيل بن عبّاد كه او روايت كرده است از شريك ، و شريك از منصور ، و منصور از ابراهيم ، [ و ابراهيم ] از علقمه [ و علقمه ] از عبد اللّه عبّاس پدر خلفا كه گفت : خرج رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله فلم يلبث أن « 5 » جاء علىّ عليه السّلام و اين حديث بطوله زيادت از آنست كه ناصبى آورده است اين راويان برين وجه از مصطفى در حقّ على روايت كرده‌اند كه بذكر خبر و معنى آن كتاب بيفزايد « 6 » . رسول گفته « 7 » است ، و امّ سلمه شنوده است و روايت كرده ، و گر چهار « 8 » هزار خبر را راوى عايشه مىشايد و يكى مردود نيست ؛ امّ سلمه فاضلترست و بزرگتر از بسيارى از زنان رسول ، مگر بدان مردود « 9 » باشد كه او را با على و فاطمه و آل ايشان خصومتى و عداوتى نبوده است

--> ( 1 ) - ح د بجاى « بر » در سابق « را » در اينجا . ( 2 ) - مراد از « عاص » پدر عمر و عاص ، و مراد از « وقاص » پدر سعد بن ابى وقاص است . ( 3 ) - مأخوذ از مصراع معروفى است به اين عبارت « شتان بين محمد و محمد » و جارى مجراى مثل شده است . ( 4 ) - ح د : « كه سنى بوده است و او » . ( 5 ) - در نسخ : « اذ » . ( 6 ) - براى ملاحظهء اين روايت بطولها رجوع شود بتعليقهء 217 . ( 7 ) - م ب ن : « فرموده » . ( 8 ) - كذا در نسخ و مشهور چهل هزار است چنان كه از رى رحمة اللّه عليه در هائيهء مشهورهء خود گفته است : « حفظت أربعين ألف حديث * و من الذكر آية تنساها » ( 9 ) - « مردود » فقط در نسخهء ن .