و اوست كه در قيامت منبرى بنهند از نور بر راست عرش تا او بر آنجا نشيند و هر كه را خواهد بجنّت [ مىفرستد ] و هركه را خواهد بدوزخ مىفرستد « 1 » ، و منادى در قيامت ندا مىكند كه : اى معشر الخلايق اينست على ؛ دوزخ و بهشت در فرمان او كرديم تا هرچه خواهد مىكند و علىّ صاحب الجنّة ، و علىّ صاحب النّار ، و اوّل آنها را بدوزخ « 2 » فرستد كه در امامت با او منازعت كرده باشند و بنياد ظلم نهاده و متابعان خود را ببهشت فرستد كه در آخر زمان باشند و ايشان را رافضى خوانند . و ازين معنى بسى خرافات و ترّهات باسنادهاى دروغ آوردند و آن رواة « 3 » را هرگز ائمّهء دين و اصحاب الحديث تزكيه نكنند و نام ايشان نبرند ، و دروغ از آن روايات ركيكه فرو مىبارد اوّلا مادر بمرگ رافضيان بنشيناد عقل را خود استعمال نكنند كه اگر چنين سخنى رسول بحضور امّ سلمه و غير او گفته بودى چون رسول از دار دنيا برفت و صحابه در خلافت سخن گفتند چنان كه از آفتاب روشنتر است كه مهاجريان و انصاريان تيغ بكشيدند و گفتند : ما اوليتريم بخلافت كه جان فدا كرده‌ايم در نصرت او ، ديگرى گفت : منّا الأمراء و منكم الوزراء يعنى از مهاجريان امير و از انصاريان وزير ، تا بو بكر « 4 » گفت كه : رسول گفته است : الائمّة من قريش ، انصاريان قبول كردند و طمع از خلافت برداشتند . اگر رسول على را نصّ كرده بودى بدين عظيمى كه رافضى احمق دعوى مىكند و زنان او و ابن عبّاس و بو ذر و سلمان و عمّار كه رافضى ايشانرا بگواهى مىآرد آگاه بودندى اين روز گفتندى : اين چه مشغله است نه رسول اين مرد را نصّ كرده است . ! ؟ و اين گفته . ! ؟ شما در چه منازعت مىكنيد . ! ؟ آخر نصّى بدين روشنى همه پنهان بازكردند « 5 » و همه از بو بكر و عمر ترسان شدند ، و خدايرا

--> - كسر آن قرائت شده است يعنى جماعتى بفتح دال كه بمعنى وام باشد خوانده‌اند و جماعتى ديگر بكسر دال كه بمعنى روش و آئين و كيش مىباشد قرائت نموده‌اند و تفصيل اين مطلب در شافى علم الهدى و در شروح تجريد و بحار الانوار مذكور است و نيز بطور مبسوط در « كشف الكربة فى شرح دعاء الندبة » در شرح اين فقره : « و أنت تقضى دينى » ياد شده است وفقنا اللّه لاتمامه و طبعه و نشره به حق محمد و عترته صلوات اللّه عليه و عليهم . ( 1 ) - ع ب ن : « و هركرا خواهد بر چپ بدوزخ فرستد » م : « و هركه را خواهد بدوزخ فرستد » . ( 2 ) - « بدوزخ » فقط در ح د . ( 3 ) - غير نسخهء ن : « روايات » . ( 4 ) - م ب ن : « پس ابو بكر » . ( 5 ) - ح د : « همه بازگرديدند » ( بدون كلمهء « پنهان » ) .