عبد الجليل قزوينى رازى
535
نقض ( بعض مثالب النواصب في نقض بعض فضائح الروافض ) ( فارسى )
مجبّرش بماند بدليل و حجّت ؛ ازين اوّل نه حالت وجود و ولادت على خواهيم ، ازين اوّل آن حالت خواهيم كه بارى تعالى نه آدم آفريده بود و نه ذريّت آدم را ، عرش و بهشت را بيافريد و نام على بر ساق عرش و بر در بهشت نقش كرد ، و گر خواجه مجبّر خواهد كه بداند بايد كه صحيحين در اخبار و دگر كتب اصحاب الحديث كه معتمد است برگيرد و بخواند آنجا كه مسعر « 1 » روايت مىكند از عطيّه ، از جابر بن عبد اللّه الأنصارى ، از رسول صلّى اللّه عليه و آله كه : چون از معراج باز آمد بحضور مهاجر و انصار گفت كه : مكتوب على باب الجنّة : لا إله إلّا اللّه ، محمّد رسول اللّه ، علىّ أخو رسول اللّه قبل أن يخلق السّماوات و الأرض بألفى عام « 2 » معنى آنست كه خدائى نيست الّا اللّه ، و محمّد رسول اوست ، و على برادر رسول خداست ؛ و اين پيش از خلق و آفرينش آسمانها و زمين نوشتهاند و تقرير كردهاند به دو هزار سال . تا مگر ناصبى را معلوم شود كه اين اسم سابق است هم بر على اميّه ، و هم بر على بكر وائل ؛ و شيعت از آن سبقت نه حالت ولادت خواهند ؛ حالت تقرير امامت و اخوّت خواهند ، تا آن شبهت زايل شود . و همچنين روايت كرده است يونس بن عبيد از سعيد جبير عن أبى الحمراء صاحب رسول اللّه قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : رأيت ليلة اسرى بى مثبتا على ساق العرش أن غرست جنّة عدن [ بيدى ] ، محمّد صفوتى من خلقى أيّدته بعلىّ « 3 » معنى آنست كه سيّد گفت : چون مرا به آسمان
--> - سراسر نسخهء « ع » هر چه بوده به صورت « كى » نوشته شده و در اينجا نيز به همين صورت است پس ميتواند بود كه مراد از « كى » در اين مورد « كى » زمانى باشد كه بمعنى چه وقت است چنان كه اكنون نيز به كار مىبريم و همان معنى مراد باشد كه تعبير از آن در عربى بكلمهء « متى » مىكنند در برهان گفته : « كى بفتح اوّل و سكون ثانى بمعنى كدام و چه وقت مىباشد » و اين توجيه و تجشم و تكلف براى آنست كه مراد از اين استفهام طلب توضيح و تبيان و استفسار از ابهام زمانى است نه استفهام از ابهام شخصى . ( 1 ) - ع : « مسعب » م ب « مصعب » ح : « سعب » د : « شعيب » و تصحيح از روى سند حديث مشار اليه است . ( 2 ) - براى تحقيق در اين حديث و مأخذ آن رجوع شود بتعليقهء 187 . ( 3 ) - براى تحقيق در اين حديث رجوع شود بتعليقهء 188 .