فليس معذرة فى فعل فاحشة * ما كنت راكبها فسقا و عصيانا كلّا و لا قائلا ناهيه أوقعه * فيها عبدت اذا يا قوم شيطانا و لا أحبّ و لا شاء الفسوق و لا * قبل البيان له ظلما و عدوانا أنّى يحبّ و قد صحّت عزيمته * على الّذى قال أعلن ذاك إعلانا و لن نضلّ لئن نمسك بحبلهم * بذاك أحمد عن ذى العرش أوصانا نفسى الفداء لخير الخلق كلّهم * بعد النّبىّ علىّ الخير مولانا أخى النّبىّ و مولى المؤمنين معا * و أوّل النّاس تصديقا و ايمانا و بعل بنت رسول اللّه سيّدنا * أكرم به و بها سرّا و إعلانا و شرح و بيان اين كلمت منثور و منظوم هركس كه بداند او را در قضا و قدر شبهتى بنماند پس ما كه شيعت أمير المؤمنين و تابعان آل ياسين‌ايم اثبات رؤيت بر آن وجه كنيم كه امير المؤمنين و سيّد اوصيا و وارث علوم انبيا علىّ مرتضى كرده است موافق عقل و قرآن بىجا و مكان ، و نه رؤيت مجاهره به چشم سر چنان كه بيان كرده شد نه چنان كه مجبّره و مشبّهه كرده‌اند « 1 » و گر اثبات قضا و قدر كنيم برين طريق كنيم كه امير المؤمنين كرده است و كلام او عليه السّلام دلالت است بر آن ، و قرآن و اجماع اهل عدل موافق آنست ، و امامين بو حنيفه و شافعى بر آن وجه و طريقه گفته‌اند ، و در كتب و كلام « 2 » ايشان ظاهر است و همهء صحابهء كبار از جمهور اوّل و تابعين بزرگوار از صدور ميانهء قضا و قدر برين وجه اثبات كرده‌اند تا امر و نهى و وعد و وعيد را خللى نباشد ، و ثواب و عقاب و تفضّل و احسان بر جاى خود باشد ، و ما را درين مسأله و [ دگر ] مسائل و در اصول ديانات « 3 » از معقولات واجب نباشد متابعت بلحسن أشعر ، و ابو عبد اللّه كرّام ، و جهم صفوان ، و حسين نجّار ، و ابو بكر باقلانى ، و بو على

--> ( 1 ) - ح : « نه رؤيت مجاهره به چشم سر چنان كه مشبهه و مجسمه كرده‌اند » و اين نسخه بهتر است زيرا عبارت متن كه مشتمل بر « و » است در صدر كلام خالى از اندماج نيست چنان كه واضح است . ( 2 ) - ث ب م : « و در كتب كلام » . ( 3 ) - ث : « و ما را درين مسأله و مسائل اصول ديانات » م ب : « و ما در اين مسأله و مسائل اصول و ديانات » د : « و ما را در اين مسائل و اصول ديانات » .