و مذهبش را نقصانى نباشد فكيف كه در كيفيّت آنكه در كدام دست دارند چگونه دلالت الحاد و اسلام باشد ؟ ! آمديم با فايدت سخن ؛ اگر اصحابان دگر [ مذاهب ] را بخبرى معلوم شده است كه بدست چپ بايد داشتن و خبر « كلّ مجتهد مصيب » راست است ؛ ما نيز بخبرى كه از جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده‌اند روا باشد كه او نيز با قدر و منزلت او يكى باشد از جملهء مجتهدان كه آخر كمتر نباشد بر اجتهاد « 1 » از دگران ؛ اقتدا كرده‌ايم بدان خبر كه فرمود كه : علامات شيعتنا خمس گفت : علامات شيعيان ما پنج است « 2 » تعفير الجبين ؛ پيشانى برهنه دارند در سجده ، و التّختّم باليمين ؛ و انگشترى بدست راست دارند ، و زيارة الأربعين ؛ و بيستم صفر زيارت حسين و شهيدان كربلا درياوند « 3 » و صلوة الاحدى و الخمسين ؛ و پنجاه و يك ركعت نماز در شبانه روزى از فريضه و سنّت و نافله بجاى آرند ، و الجهر ببسم اللّه الرّحمن الرّحيم ؛ و در نماز « بسم اللّه » بلند گويند و گر چه قرائت نرم خوانند در مواضعى كه نرم بايد خواندن پس اين اجتهاد جعفر صادق است « 4 » و سنّت محمّد مصطفى صلّى اللّه عليه و آله و طريقت علىّ مرتضى و سيرت ائمّهء هدى . اگر خواجه انتقالى ملحدى ميخواند

--> ( 1 ) - يعنى بر قدرت بر اجتهاد و استخراج احكام از كتاب و سنت و به اين جهت با كلمهء « بر » آورده است . ( 2 ) - غ ث : « پنج‌اند » . ( 3 ) - يعنى دريابند و در دو نسخهء ح د : « به زيارت حسين على و شهداى كربلا رود » . ( 4 ) - شيخ طوسى ( ره ) در تهذيب در كتاب مزار در باب « فضل زيارة الحسين عليه السلام » گفته ( ج 2 چاپ اول ؛ ص 27 ) : « و روى عن أبى محمد الحسن العسكرى ( ع ) أنه قال : علامات المؤمن خمس صلوة الاحدى و الخمسين ، و زيارة الاربعين ، و التختم فى اليمين ، و تعفير الجبين ، و الجهر ببسم اللّه الرحمن الرحيم » و در مصباح المتهجد در اعمال ماه صفر گفته ( ص 551 ) : « فروى عن أبى محمد العسكرى عليه السلام أنه قال : علامات المؤمن خمس ( الحديث ) » و شيخ حرّ عاملى ( ره ) در وسائل در كتاب صلوة در باب استحباب التختم فى اليمين ( ج 1 چاپ امير بهادر ص 288 ) و همچنين در كتاب المزار در باب تأكد استحباب زيارة الحسين يوم الاربعين ( ج 2 ص 398 ) از تهذيب و مصباح شيخ آن را نقل كرده است ، و مجلسى ( ره ) در مزار بحار ( ج 22 ص 201 ) آن را به همين عبارت از ابن طاووس ( ره ) نقل كرده كه گفته : « يروى عن أبى محمد العسكرى ( ع ) أنه قال : علامات المومن ( الحديث ) » پس گويا نسبت روايت به حضرت صادق عليه السلام براى آنست كه هرچه امام لاحق فرموده باشد نسبت آن را به امام سابق ميتوان داد بخلاف عكس چنان كه خود حضرات معصومين عليهم السلام به اين امر اجازه داده‌اند .