مىداند خداى تعالى مكافاتش كناد بهر چه گفته است و نوشته إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ « 1 » امّا آنچه گفته است و دروغ بر رسول عليه السّلام نهاده است كه گفت : « يهود هذه الامّة الرّافضة » بيرون « 2 » از آنكه خداى تعالى داند كه رسول منزّه است از مانند اين گفتن ، و در هيچ كتابى مسطور نيست ، و از هيچ محدّثى مذكور نيست ، و بيچاره خود را نصيب « 3 » كرده است از آن خبر بىشبهت كه رسول عليه السّلام گفته است : من كذب علىّ متعمّدا فليتبّوأ مقعده من النّار « 4 » ، و معارضه كرده‌اند اين خبر را كه از اخبار آحاد « 5 » است بخبرى متواتر كه در حقّ مذهب مصنّف در آخر اين فصل بيايد ان شاء اللّه تعالى . و گر درست شود آن خبر كه آورده است در حقّ روافض باشد نه در حقّ شيعت كه قائلان عدل و توحيد و مقرّان بنبوّت و امامت ، و معترفان بكتاب و سنّت و شريعت‌اند و رافضى « 6 » نه آن باشد كه خوانندش ، آن باشد كه باشد كه ترك ماه - روى را بسى زنگى خوانند ، و سياه را بسى كافور « 7 » وَ ما تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ « 8 » . آنگه گفته است : « و حدّ دوم اين خانه با گبرى است « 9 » زيرا كه همچنانكه گبران بيزدان و اهرمن گويند و اعتقاد كرده‌اند كه هرچه نيكى و خرّمى و راحتست از فعل يزدانست ، و هرچه زشتى و بدى و مضرّت است از فعل اهرمنست ، رافضى همين گويد كه خداى عزّ و جلّ خالق خير و نفع و نيكى است و خواهان آنست ، و هر چه شرّ و زيانست از فعل شيطانست بشركتهما « 10 » ، و مذهب حق آنست كه خداى تعالى خالق خير و شرّ است و مريد همهء أشياء است ، و اوست نافع و ضارّ ، آفرينندهء حركات و سكنات اوست ، و در خلق افعال كس « 11 » باوى شريك نيست ، و چنان كه گبركان خود را مولاى آل ساسان دانند رافضيان خود را مولاى علويان دانند ، و همچنانكه گبركان

--> ( 1 ) - ذيل آيهء 101 سورهء مباركهء هود . ( 2 ) - ع ث م ب : « و بيرون » . ( 3 ) - ح د « بىنصيب » و مراد از متن آنست كه خود را با نصيب و بهره‌مند از حديث نبوى آينده و مشمول آن گردانيده است . ( 4 ) - از احاديث متواتره فيما بين الفريقين است كه علما بشرح مبسوط بذكر تواتر آن پرداخته‌اند . و براى اشاره بموارد آن رجوع شود بتعليقهء 160 ( 5 ) - ع : « از اخبار آحاد آحاد » ( بتكرار « آحاد » ) . ( 6 ) - ع : « و روافضى » . ( 7 ) - چنان كه حكم مثل سائر يافته اين مصراع : « برعكس نهند نام زنگى كافور » . ( 8 ) - از آيهء 88 سورهء مباركهء هود و ذيل آن اين است : « و اليه انيب » . ( 9 ) - ح د : « كه حد دوم اين خانه با كبرگان دارد . » ( 10 ) - ح د : « بشركت ما » . ( 11 ) - ث م ب : « كسى » .