بيشتر آن جماعت بودند كه از عبيد اللّه بن مرجانه برگشتند و با مختار يار شدند و با قيان خود علف تيغ مختار شدند و همه را بدركات جهنّم بردند ، فَقُطِعَ دابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ « 1 » . اما آنچه گفته است : « كشندگان حسين على شامى نبودند » نه چنين است كه اصول كار همه شامى و بصرى بودند ، و بهرى حجازى ، و بهرى كوفى كه بقيّة - السّيف أمير المؤمنين بودند اوّلا عمر سعد وقّاص آنست كه مصطفى صلّى اللّه عليه و آله از فعل بد او پدرش را خبر داده بود ، و مولد عبيد اللّه بن مرجانهء طاغيه معروف است كه هفت معروف از قريش در پدرش زياد دعوى كردند قرعه زدند بنام بو سفيان برآمد و او را خود « زياد بن أبيه » خواندندى و نوشتندى ، و عبيد اللّه بيراه حرامزاده و بدفعل كه پدر بدان صفت باشد و مادر آن باشد به دو چه طمع توان داشتن ؟ ! و مسلم ابن عمرو الباهلى كه مشير و مدبّر بنى اميّه بود هميشه خصم امير المؤمنين بوده ، و منقذ بن مرّهء عبدى صاحب سرّ خال المؤمنين خارجىزاده ، و محمّد اشعث نه پسر اشعث قيس است ياور « 2 » عبد الرّحمن بن ملجم ؟ و جاسوس قطام خارجيّه ، و پدر جعده است كه حسن على را كشت ؟ و محمّد اشعث گيرندهء مسلم عقيل است همه خارجى و دشمن امير المؤمنين ، هلال ملعون نه از خدمتكاران بنى اميّه بوده است ؟ سرجون طاغى « 3 » نه درم خريدهء بو سفيان است ؟ معقل مدبر « 4 » نه غلام زياد حرامزاده بود

--> ( 1 ) - آيهء 45 سورهء مباركهء انعام . ( 2 ) - اين كلمه در نسخ مشوش ضبط شده بدين طريق ع : « ناقه » ح : « ناقد » ب ث م : « باقر » ليكن بطور قطع يا « ياور » است كه بعنوان نظرى و قياسى براى متن اختيار شد و يا « ناصر » است و يا كلمهء ديگرى كه مفيد معنى كمك كننده و يارى دهنده و همكار و مددكار باشد و دلائل بسيارى بر صحت مضمون متن در كتب معتمده هست كه ببرخى از آنها اشاره خواهد شد در تعليقهء 147 . ( 3 ) - طبرى در تاريخ خود و ابن الاثير در كامل التواريخ تحت عنوان « بعض سير معاوية و اخباره و قضاته و كتابه » گفته‌اند ( ضمن حوادث و قضاياى سال 60 هجرى ) « و كان كاتبه و صاحب أمره سرجون بن منصور الرومى » و صاحب مجمل التواريخ گفته ( ص 397 ) : « وزير و دبير معاويه سرجون منصور رومى بود » و خواند مير در دستور الوزراء گفته ( ص 20 ) : « سرجون بن منصور الرومى در زمان حكومت معاوية بن أبى سفيان و يزيد بن معاويه متقلد قلادهء وزارت بود » . ( 4 ) - مفيد ( ره ) در ارشاد ضمن ذكر قضاياى -