معتقد ، شيعيان مستبصر كه جانها فداى كردند و تنها در سبيل خداى كردند ، عجب‌تر اين است كه از چندان مهاجر و انصار كه عثمان از همه فرياد مىكرد يك تن بفريادش نرسيد ، نه بچوبى ، نه بسنگى ، نه بشمشيرى ، تا حسين عليه السّلام اگرچه كشته شد كشتن او چون كشتن اميران بود ، و كشتن عثمان چون كشتن اسيران بود ، پس هنوز رافضيان كوفه وفا بهترك « 1 » كردند كه سنّيان مكّه و مدينه ، و اين فصل را انكار كردن مايهء جحود باشد ، و دليل بر آنكه آن قوم كه حسين بن على را كشتند نه شيعى بودند و نه مذهب ما داشتند آنست كه از آن روز تا الى يومنا هذا شيعه نهارا جهارا خلفا عن سلف ايشان را كافر دانند و لعنت بر ايشان واجب دانند ، و دليل بر آنكه كشندگان عثمان مذهب خواجه مصنّف دارند آنست كه هيچ سنّى زهره ندارد كه ايشان را كافر داند يا لعنت كند ، پس چون من كشندهء حسين را كافر دانم و خواجه كشندهء عثمان و حسين را مسلمان داند پس همهء فوايد از وى بحاصل آيد . اما آنچه گفته است : « كشندگان حسين همه خدمت پدرش على مرتضى كرده بودند » كذلك كشندگان عثمان خدمت بو بكر و عمر كرده بودند و يكى خود محمّد بو بكر است بدان وجه كه بيان كرده شد . اما آنچه گفته است : « سنان انس برادرزادهء مالك اشتر بود و صاحب وضوء على بود بصفّين « 2 » » به حساب كورتر است كه شرحبيل بن مدركه روايت كرده است از عبد اللّه بن يحيى كه گفت : در آن حرب پدرم صاحب وضو و صاحب مطهرهء أمير المؤمنين بود ، و گر مىشايد كه پسر نوح النّبىّ كافر باشد و بمذهب خواجه پدر مصطفى كافر باشد ، اگر مالك اشتر را كه شمشير شير خداى بود برادرزاده‌اى خارجى باشدش پس نقصان نكند شيعت را ، و مصنّف را فراموش نبايد كردن كه اين جماعت كه آن روز از حسين على برگشتند و با عبيد اللّه گمراه يار شدند چون أمير العراقين مختار ابن أبو عبيد « 3 » ثقفى شيعى - رحمة اللّه عليه - خروج كرد بطلب خون حسين و آل حسين

--> ( 1 ) - ح د : « بهتر » . ( 2 ) - مصنف ( ره ) در جواب خلط كرده است زيرا معترض « شمر بن ذى الجوشن » را صاحب وضوى على ( ع ) شمرد نه « سنان بن انس » را . ( 3 ) - نسخ : « أبو عبيده » .