و رجزها مىگفتند و شعرها مىخواندند . نحن رضضنا الصّدر حتّى الظّهر « 1 » * [ بكلّ يعبوب شديد الأسر ] نگوئى : تا بو بكر كجا بود ؟ و عمر و عثمان كجا بودند ؟ مهاجر و انصار كجا بودند ؟ بو حنيفه و شافعى و محمّد حسن كجا بودند ؟ تابعين و تبع تابعين و زهّاد و عبّاد كجا بودند ؟ ما و پدران ما كجا بوديم ؟ ائمّه و قضاة و فقهاى ما كجا بودند ؟ كه شما « 2 » زبان طعن در اوّلينان و آخرينان كشيده‌ايد ، آنچه شما رافضيان كرديد تاوان با دگران چون مىنهيد . ! ؟ همه رافضيان بودند و شما بر منوال و منهاج ايشانيد و از ايشان بهتر نه‌ايد ، اوّلا عمرو بن الحجّاج كه ميمنهء لشكر كوفه داشت او بود كه در حرب صفّين طلايه‌دار على بود و رئيسى بود مطاع در لشكر على ، و عمر سعد كه امير سپاهسالار « 3 » بود روز حرب صفّين با پسر عمّش هاشم المرقال بن عتبة بن أبى وقّاص ميسرهء سپاه على داشتند ، و شمر ذى الجوشن كه سر حسين بريد صاحب وضوء « 4 » على بود و او را و پدرش را على برسالت بمعاويه فرستاده بود زيرا كه خطيبان

--> ( 1 ) - خوارزمى در مقتل الحسين ( ج 2 ؛ ص 39 چاپ نجف ) گفته : « قال : ثمّ انّ عمر بن سعد نادى : من ينتدب للحسين فيوطئه فرسه ؟ فانتدب له عشرة نفر منهم اسحاق الحضرمى و منهم الاخنس بن مرثد الحضرمىّ القائل فى ذلك : نحن رضضنا الصدر بعد الظهر * بكلّ يعبوب شديد الاسر حتى عصينا اللّه ربّ الامر * بصنعنا مع الحسين الطهر فداسوا حسينا بخيولهم حتى رضوا صدره و ظهره فسئل عن ذلك فقال : هذا أمر الامير عبيد اللّه » . محدث قمى ( ره ) گفته ( ص 348 ج 1 منتهى الامال چاپ اسلاميه ) : « از أبو عمرو زاهد حديث كنند كه گفت : چون بنسب اين ده نفر نظر كرديم يافتيم ايشان را كه جملگى اولاد زنا بوده‌اند » . و اين جماعت را مختار بشديدترين عذاب بقتل رسانده است . ( 2 ) - ع : « كه شما را » ( 3 ) - ظاهرا « امير و سپاهسالار » و در اين مورد نسخ ث ب م بحدود سه چهار سطر مشوش و سفيد هست . ( 4 ) - ع ث : « صاحب و صنو » ح : « صاحب فرضهء » د : « صاحب قبضهء » و مراد معترض آنست كه در جنگ صفين مطهره‌اى را كه امير المؤمنين عليه السلام با آب آن وضو ميگرفته ميداشته است و باصطلاح امروزى آفتابه‌دار آن حضرت بوده و اين خدمت پرافتخار به او محول و مفوّض بوده است و مصنف ( ره ) اين دعوى را نپذيرفته و آن را تكذيب كرده است چنان كه عن قريب خواهد آمد .