مرحوم ميرزا محمّد طهرانى رسيده و بسرزمين عراق منتقل شده ، و بقيهء اوراق نسخه سرانجام در كتابخانهء چهل ستون مسجد جامع تهران مستقر شده است . و از آغاز و انجام دو نسخهء « س » و « د » كه معرفى كرديم اين امر بر خواننده روشن مىشود . با تركيب اين دو پاره نسخه ، نسخه‌اى بدست مىآيد كه باز اوّل و آخر آن افتاده است و از لابلاى اوراق آن هم برگهاى بسيارى افتاده است . بهر حال چون زمانى كه چاپ كتاب به آخر رسيده بود بر ما روشن شد كه اين دو پاره نسخه يك نسخه است ، و در طول كتاب همه جا اين دو پاره نسخه را بعنوان دو نسخهء مجزا با علامت س و د مشخص نموده‌ايم ؛ در اين پيش‌گفتار نيز آن دو را تحت دو عنوان معرفى نموديم تا باعث ايجاد اشكال و ابهام نگردد . در اينجا متذكّر ميشوم كه مطالب نسخهء « ح » و اين نسخه ( يعنى دو پاره نسخهء س و د ) عينا مطابق هم است ، و براى پرهيز از تكرار از خوانندگان ارجمند را به كلامى كه مرحوم پدرم در مورد نسخهء « د » نوشته است توجّه مىدهم . اين نسخه ( يعنى دو پاره نسخهء س ، د ) چنان كه استاد فقيد نوشته است به نظر مىآيد كه از روى نسخهء ح استنساخ شده باشد . 4 - نسخهء ب - اين نسخه متعلّق است بآقاى حسين باستانى راد ، و عكس آن در اختيار ما قرار دارد . رمز « ب » اشاره بنام باستانى است . صفحهء اول اين نسخه ساقط است و از اين عبارت آغاز مىشود « كه كتاب بهم آورده و آن را نقض فضايح روافض نام نهاده‌اند » كه منطبق است با سطر 11 ص 2 چاپ كنونى ( و سطر 17 ص 1 چاپ سابق ) . آخر اين نسخه تمام است ولى تاريخ تحرير ندارد ، ليكن از ملاحظهء اسلوب خط كه شكسته نستعليق شبيه بشيوهء هندى است برمىآيد كه در حدود اوائل قرن يازده هجرى نوشته شده باشد . پس نقص اين نسخه علاوه بر صفحهء اوّل منحصر به همان قسمت است كه ضمن