عبد الجليل قزوينى رازى
248
نقض ( بعض مثالب النواصب في نقض بعض فضائح الروافض ) ( فارسى )
بر شيعت هم دروغ است حق تعالى اين ناقل كذّاب را به دنيا و آخرت مكافات كناد بدين دروغها و بهتانها و تشنيع كه بر شيعت زده است بمنّه و فضله . آنگه گفته است : « و گويند : بو سفيان بانفاقش « 1 » از بو بكر بهتر بود كه او بروز يرموك « 2 » در شام در امارت پسرش يزيد سفيان لشكر اسلام را حثّه « 3 » ميكرد و ندا ميزد كه : يا نصر اللّه اقترب ، و يك چشم او آن روز كورش بكردند ، و بو بكر را چنين مقام پسنديده كجا بود . . . ؟ و مع هذا كلّه او را كه اين منقبت باستشهاد مىآورند كافر و منافق دانند » . امّا جواب اين كلمات آنست كه : از مذهب شيعت معلوم است كه بو سفيان را و زنش هند عتبه « 4 » را و پدرش صخر را و پسرش معاويه را و پسرزادهاش يزيد خمّير را چگويند از نفرين و لعنت ، و شيعت حسن و حسين را عليهما السّلام تفضيل نهند بر بو بكر و همهء صحابه ،
--> ( 1 ) - ث : « باتفاق » ب : « بانفاق » ( بدون نقطه بر روى نون و قاف ) . ( 2 ) - در منتهى الارب گفته : « يرموك بالفتح و ادبى است بناحيهء شام ، يا موضعى است و منه يوم اليرموك » . ( 3 ) - حث مصدر است يقال منه : « حثه على الامر - حضه عليه و ندبه له و اليه » پس حث مرادف با تحريض است كه بمعنى ترغيب شديد و تحريص اكيد است ، و گويا وجود تاء در اين قبيل كلمات از قبيل تاء در امثال كلمهء « أنزله » است كه در تفسير ابو الفتوح كثيرا و در اين كتاب قليلا به كار رفته است و تاى بناى نوع و بناى مرّه هم نيست ، و كيفيت تحريض ابو سفيان لشكر اسلام را بر جنگ با كفار در يرموك در ترجمهء هند عن قريب ياد خواهد شد . ( 4 ) - ب ث : « عقبة » ابن الاثير در اسد الغابه گفته : « هند بنت عتبة بن عبد شمس بن عبد مناف القرشية الهاشمية امراة - أبى سفيان بن حرب و هى امّ معاوية ( الى أن قال ) و شهدت احدا كافرة ( الى أن قال ) و شهدت اليرموك و حرضت على قتال الروم مع زوجها أبى سفيان ( الى آخر ما قال ) » و ابن دريد در اشتقاق گفته : ( ص 88 ) « و من رجال بنى عبد شمس عتبة و شيبة ابنا ربيعة قتلا يوم بدر كافرين و قد مرّ تفسير اسمهما » و نيز گفته ( ص 68 ) : « فعتبة فعلة و كان أبو لهب يكنى أبا عتبة و اشتقاق هذا الاسم من العتب من قولهم : عاتبت فلانا فأعتبنى أى استرضيته فأرضانى ، و الاسم العتاب و المعتبة و المصدر العتب » و نووى در تهذيب الاسماء گفته : « عتبة بن ربيعة الكافر مذكور فى المهذب فى فصل المبارزة قتله حمزة بن عبد المطلب رضى اللّه عنه يوم بدر كافرا » از بيانات گذشته صريحا برآمد كه عتبه بضمّ عين و سكون تاء و باء مفتوح بعد از آن و بهاء در آخر است .