و شرح احوال مؤلّف آن را نيز بعنوان « عبد الجليل قزوينى رازى » در مجلس پنجم از همان كتاب يعنى مجالس المؤمنين مشروحا ذكر كرده است و از آنجا برميآيد كه عبد الجليل مذكور در سنهء پانصد و پنجاه در حيات بوده و بنابراين به كلى معاصر با ابو الفتوح رازى بوده است ، و شرح احوال اين عبد الجليل قزوينى بعلاوهء مجالس المؤمنين در فهرست منتجب الدّين مطبوع در اوّل جلد 25 بحار الانوار ص 9 ، و امل الامل شيخ حرّ عاملى مطبوع در آخر منهج المقال ص 379 ، و روضات الجنّات ص 350 - 351 نيز مسطور است و در كتاب « التّدوين فى ذكر اخبار قزوين » رافعى قزوينى ( نسخهء اسكندريه ص 342 ) نيز شرح حال مختصرى از او مذكور است كه عين عبارت او اين است : « عبد الجليل بن ابى الحسين بن [ ابى ] الفضل ابو الرّشيد القزوينىّ يعرف بالنّصير واعظ اصولى له كلام عذب فى الوعظ و مصنّفات فى الاصول توطّن الرّىّ و كان من الشّيعة ( انتهى ) » . و مخفى نماناد كه كتاب نقض الفضائح ما نحن فيه چنان كه صريح روضات الجنّات است ( ص 144 ) به زبان فارسى بوده و از فقراتى كه صاحب مجالس المؤمنين در مواضع عديدهء كتاب خود از آن كتاب نقل كرده معلوم مىشود كه به فارسى بسيار شيرين سليس دلكشى بوده است و علاوه بر موضوع اصلى آن كه ردّ بر كتابى بوده موسوم به « بعض فضائح الرّوافض » تأليف يكى از علماء عامّه حاوى اطّلاعات بسيار نفيس مهمّى راجع بتاريخ و جغرافياى رى و نواحى آن بوده است و اين كتاب تا عهد صاحب رياض العلماء ميرزا عبد اللّه اصفهانى معروف بافندى يعنى تا اوائل قرن دوازدهم هجرى موجود بوده است ( روضات الجنّات ص 351 ) و هيچ بعيد نيست كه هنوز نيز در يكى از كتابخانه‌هاى ايران يا عتبات عاليات موجود باشد » . حضرت مستطابعالى در رقيمهء كريمه اشاره فرموده‌ايد كه اطلاع حضرت مستطاب عالى بطور اتّفاق بر شرح احوال مولّف اين كتاب در روضات الجنّات يكى از تصادفات عجيب بوده و آن را از راه لطف حمل بر صفاى باطن اينجانب فرموده‌ايد حالا