يا برادرش بايد « 1 » كه صاحب حقّ است و منشور سلطان و توقيع امير دارد و اگر من گويم : چون امير المؤمنين على از جهان نهان شود خلافت حسن على را باشد كه پسر فاطمهء محمّد است و محمّد « 2 » سيّد اوّلين و آخرين است و آفريده‌ها همه طفيل آفرينش اوست خواجه آن همه فراموش كند و حلقهء عداوت مرتضى در گوش كند و گويد : اين متابعت گبركان است كه ايشان و رافضيان دين و دولت و خلافت به نسبت ميگويند و هذه قصيرة عن طويلة « 3 » و الحمد للّه ربّ العالمين . آنگه گفته است : « و اگر گوئى : فضل بشجاعت است زبير و خالد چنان « 4 » شجاعان بىمثل بودند چون على ، تا « 5 » اختلاف بود ميان صحابه بهرى ميگفتند : على شجاعتر است ، بهرى ميگفتند : زبير ، تا آنگه كه « 6 » متّفق شدند و گفتند : لا فارس أشجع من الزّبير ، و لا راجل أشجع من عليّ بن أبي طالب ، و خالد لم يهزم قطّ ، زبير در حال سوارى شجاعتر است ، و على در حال پيادگى ، و خالد را كس « 7 » بهزيمت نكرد ، پس بايستى كه هردو در خلافت و وزانت « 8 » همسر على بودندى » . امّا جواب آنست كه بشرح فصلى در پيش گفته شد و شرايط امامت همان قسم است كه بيان كرده‌ايم پس مستغنى باشيم از جواب اين فصل كه ما شجاعت را از شرايط موجبه نگوئيم در امامت امّا گزير نباشد از كلمتى چند مختصر

--> ( 1 ) - « بايد » فقط در ح س است . ( 2 ) - ث ب از جملهء « از جهان نهان شود » تا « محمد سيد » را ندارند و م در حاشيه دارد ليكن بجاى « فاطمهء محمد است و محمد » چنين « فاطمهء زهرا است دختر محمد » نوشته‌اند . ( 3 ) - از امثال معروفهء عرب است و در كلام امير المؤمنين عليه السلام در حديث مشهورى كه بحارث همدانى فرموده است به اين عبارت وارد شده : « خذها اليك يا حارث قصيرة من طويلة أنت مع من أحببت ، و لك ما اكتسبت » ( امالى مفيد ، مجلس اوّل ) و ميدانى در مجمع الامثال و فيروزآبادى در قاموس گفته‌اند : « القصيرة التمرة و الطويلة النخلة ، يضرب لاختصار الكلام » . ( 4 ) - ح س : « همچنان » . ( 5 ) - ح س : « و » . ( 6 ) - ث ب م : « تا آنكه » ح س : « آنگه » . ( 7 ) - ب ث م : « كسى » . ( 8 ) - ث : « و وراثت » ح س : « وزارت » م ندارد ، در مصباح المنير گفته : « هذا وزان ذاك و زنته‌اى معادله » و در قاموس گفته : « وازنه عادله و قابله و هو وزنه و زنته و وزانه و بوزانه و بوزانته اى قبالته و حذاءه » .