فاتحه در ذكر اركان و مقاصد اين كتاب بعد از بيان موضوع علم الهى بدان كه موضوع اين علم موجود مطلق است ، چنانچه موضوع علم كلام موجود : از آن جهت كه موافق قانون اسلام است ، نه ذات حضرت بارى ، چه موضوع هر علمى بايد كه در آن علم ثابت نشود ، زيرا كه هر علمى را آنچه لازم است اثبات عوارض و محمولات از براى موضوع آن علم يا فرد از موضوع ، يا عرض ذاتى آن موضوع يا فرد عرض ذاتى آن موضوع ، و برين قياس ، و چون اثبات وجود بارى درين علم است ، فلا جرم موضوع اين علم نتواند بود . امّا مقاصد محمولات آن ، چندين امر است كه در عرف ميزان منطق و قانون علم يك قضيه‌ايست كه موضوعش چيزى و محمولش چندين چيز است ، چنانچه ميگوئيم كه : بعض الموجود إله قادر عالم حىّ قيوم مريد كاره سميع بصير ازلى ابدىّ سرمدى باق متكلّم صادق عادل حكيم . در صفات ثبوتيه : لا جسم و لا جوهر و لا عرض و لا مثل له و لا ندّ له و لا ضدّ له و لا شريك له و لا نظير له لا مرئىّ و لا محلّ للحوادث و لا غيرها و لا يحلّ في شىء و لا يتحد مع شىء و لا جزء له و لا من غيره مقدّس عن الزّمان و المكان منزّه عن الجهات و الأحياز . همچنين برى است در ذات و صفات خود از سمات نقصان و بطلان ، و جمله اين امور در صفات سلبيّه است ، چنانچه غنى است و همه چيزها را حاجت به اوست ، و باز مرسل انبيا و منزل كتابهاست و نظاير آن از صفات فعليّه . و بالجمله درين كتاب اثبات نبوّت حضرت محمّد مصطفى صلّى اللّه عليه و آله از روى توراة و زبور و انجيل ، و همچنين از برهان و دليل شده ، و باز اثبات امامت ائمه هدى عليهم السّلام از دلايل قطعيّه و براهين عقليّه و نقليّه و همچنين بودن حسن و قبح اشياء