( 22 ) محدث قمى ، منتهى الامال ، تاريخ امام حسين ( ع ) ، مبارزات آن حضرت و شهادت آن مظلوم ، ص 456 . ( 23 ) . سوره بقره ، آيه ، 183 . ( 24 ) . على بن الحسين ( ع ) ، صحيفه سجاديه ، دعاى وداع ماه رمضان . ( 25 ) . محدث قمى ، مفاتيح الجنان ، دعاى كميل . ( 26 ) . مجلسى ، بحار ، كتاب الصّوم ، باب فضل الصّيام ، احاديث 15 ، 41 ، 42 . ( 27 ) . مجلسى ، بحار ، كتاب الصّوم ، باب فضل الصّيام ، احاديث 14 ، 18 ، 31 ، 35 ، 41 . ( 28 ) . فيروزآبادى ، قاموس اللغه ، جزء اوّل ، ص 886 . ( 29 ) . طريحى ، مجمع البحرين ، جزء اوّل ، ص 85 . ( 30 ) . سوره بقره ، آيه 45 . ( 31 ) . فيض ، تفسير صافى ، ذيل آيه 45 سوره بقره . ( 32 ) . سوره توبه ، آيه 112 : توبه‌كنندگان ، عبادتگران ، شكرگزاران ، روزه‌داران ، با خضوع نمازگزاران . ( 33 ) . سوره تحريم ، آيه 5 : اميد است كه اگر پيامبر شما را طلاق داد ( تا اينكه مىفرمايد ) روزه‌داران ، چه بكر و چه غير بكر . ( سائحون و سائحات در اين آيات ) يعنى مردان و زنان روزه‌دار . ( 34 ) . فيروزآبادى ، قاموس اللغه ، ص 264 . ( 35 ) . فيض ، تفسير صافى ، ذيل آيه 112 سوره توبه . ( 36 ) . مجلسى ، بحار ، كتاب الصّوم ، حديث 16 . ( 37 ) . كلينى ، اصول كافى ، كتاب الايمان و الكفر ، باب العباده ، حديث 5 . ( 38 ) . فيض ، محجّة البيضاء ، ج 8 ، ص 67 . ( 39 ) . فيض ، محجّة البيضاء ، ج 5 ، ص 104 . ( 40 ) . محدث قمى ، مفاتيح الجنان ، اعمال سحرهاى ماه رمضان : اى منتهاى آرزوى من . ( 41 ) . محدث قمى ، مفاتيح الجنان ، مناجات خمس عشره ، مناجات المريدين : و مرا از خود دور مگردان اى نعيم من و بهشت من و اى دنياى من و آخرت من . ( 42 ) . خواجه نصير الدّين طوسى ، اوصاف الاشراف ، باب سوّم ، فصل پنجم . ( 43 ) . سوره انسان ، آيه 30 . ( 44 ) . فيض ، تفسير صافى ، ذيل آيه 30 ، سوره انسان . ( 45 ) . فاضل دربندى ، اسرار الشهادة ، مجلس ششم ، ص 269 . ( 46 ) . سوره فجر ، آيه 28 : به سوى پروردگارت بازگرد در حالى كه تو از او خشنود و او از تو راضى است . ( 47 ) فاضل دربندى ، اسرار الشهادة ، المجلس الرابع عشر ، ص 424 : اى كاش آسمان بر زمين فرود مىآمد . ( 48 ) . سوره واقعه ، آيات 7 تا 11 : خداوند در سوره بقره مىفرمايد : شما بر سه دسته مختلف تقسيم مىشويد ( تا آنجا كه ) آنان به حقيقت مقرّبان درگاه خدايند . ( 49 ) . سوره مطفّفين ، آيات 18 تا 28 : هرآينه نكوكاران با نامهء عملشان ( تا آنجا كه مىفرمايد ) مقرّبان درگاه