نظر علي الطالقاني
130
كاشف الأسرار ( فارسى )
حقّ به مشاهده آن مقام نائل شوند ( تا آنجا كه مىفرمايد ) كه مقرّبان خدا از آن مىنوشند . ( 50 ) . فيض ، محجّة البيضاء ، باب حبّ خدا ، ج 8 ، ص 6 . ( 51 ) . سوره توبه ، آيه 72 . ( 52 ) . سيوطى ، جامع الصغير و خواجه نصير الدين طوسى ، آغاز و انجام ، فصل بيستم . ( 53 ) . كلينى ، اصول كافى ، كتاب الايمان و الكفر ، باب من اذى المسلمين و احتقرهم ، احاديث 7 و 8 . ( 54 ) . سوره كهف ، آيه 79 : پس خواستم آن را معيوب سازم . ( 55 ) . سوره كهف ، آيه 81 : پس خواستيم كه پروردگارشان فرزندى بهتر به جاى او به آنها بدهد . ( 56 ) . سوره كهف ، آيه 82 : پس پروردگارت خواست كه آن دو طفل به حدّ رشد رسند . ( 57 ) . مجلسى ، بحار ، تاريخ امير المؤمنين ( ع ) ، باب عبادته و خوفه ، حديث 4 و سبط بن الجوزى ، تذكرة الخواص ، ص 144 : از ترس دوزخت و به طمع بهشتت تو را عبادت نكردم . ( 58 ) . سوره توبه ، آيه 24 . ( 59 ) . فيض ، محجّة البيضاء ، ج 4 ، ص 84 . ( 60 ) . سوره نحل ، آيه 60 : براى خداوند مثلهاى برترى است . ( 61 ) . سوره نور ، آيه 35 : مثل نور او . ( 62 ) . محدث قمى ، مفاتيح الجنان ، اعمال شبهاى دههء آخر ماه رمضان . ( 63 ) . سيد نعمة اللّه جزايرى ، الانوار النعمانيّه ، ج 1 ، ص 234 ، نور آدمى . ( 64 ) . سوره فصّلت ، آيه 53 : به زودى نشانههاى خويش را در آفاق عالم و در درون خودشان به ايشان مىنمايانيم . ( 65 ) . كلينى ، اصول كافى ، كتاب التّوحيد ، باب الرّوح ، حديث 4 و صدوق ، توحيد و بخارى ، صحيح ، ج 4 ، ص 56 و مسلم ، صحيح ، ج 8 ، ص 149 و احمد حنبل ، مسند ، ج 2 ، ص 315 و سيوطى ، جامع الصغير ، ج 2 ، ص 4 : و خداوند آدم را به صورت خود آفريد . ( 66 ) . عبد الرءوف مناوى ، كنوز الحقائق ، ص 154 . ( 67 ) . سوره ص ، آيه 75 : براى آنچه به دو دست خويش بيافريدم . ( 68 ) . سوره بقره ، آيه 31 : خداوند همهء اسماء را به آدم آموخت . ( 69 ) . سورهء نحل ، آيهء 60 و سورهء روم ، آيه 27 و سوره اعراف ، آيه 180 و سوره اسراء ، آيه 110 و سوره طه ، آيه 8 و سوره حشر ، آيه 24 . ( 70 ) . فيض ، تفسير صافى ، ذيل آيه 180 سوره اعراف . ( 71 ) . محدث قمى ، مفاتيح الجنان ، زيارت جامعه كبيره : سلام بر پيشوايان هدايت . . . و مثل اعلاى الهى . ( 72 ) . سوره بقره ، آيه 222 . ( 73 ) . سوره آل عمران ، آيه 31 . ( 74 ) . سوره مائده ، آيه 54 . ( 75 ) . سوره صف ، آيه 4 .