در پهلوى آن حضرت بايستد . پس مردم را رخصت دهند كه بگذرند ، بعضى را گذارند كه آب بياشامند و بعضى را منع كنند . چون حضرت رسول ( ص ) بيند كه بعضى از دوستان ما اهل بيت را به سبب گناهان ايشان دور مىكنند بگريد و مكرر گويد پروردگار اينها از شيعيان علىاند . پس حق تعالى ملكى بفرستد و سؤال كند كه يا محمد ، سبب گريهء تو چيست . گويد چگونه نگريم از براى جمعى از شيعيان برادرم على كه مىبينم ايشان را به جانب اهل جهنم مىبرند و منع مىكنند ايشان را كه بر حوض من وارد شوند . پس حق تعالى فرمايد كه ايشان را به تو بخشيدم و از گناهان ايشان در گذشتم و ملحق كردم ايشان را به مواليان ذريهء تو و ايشان را در زمرهء تو قرار دادم و بر حوض تو ايشان را وارد گردانيدم و قبول كردم شفاعت تو را در ايشان و گرامى داشتم تو را به اين . پس حضرت باقر ( ع ) فرمود كه چه بسيار مردى و زنى كه در آن روز گريان شود و نداى يا محمد بلند كند . پس در آن روز هر كه اعتقاد به امامت ما داشته باشد و از دوستان ما باشد در حزب ما داخل شود . 646 و عامه و خاصّه روايت كرده‌اند و منكر ندارد كه رسول خدا ( ص ) فرمود ذخيره كرده‌ام شفاعت خود را از براى اهل كباير و صاحبان گناه كبيره از امت خودم . 647 و سيّد الساجدين ( ع ) و حضرت رضا ( ع ) فرمودند كه رسول خدا ( ص ) فرمود هر كه ايمان به شفاعت من نياورد خدا او را به شفاعت من نرساند . پس فرمود نيست شفاعت من مگر از براى اهل كباير از امت من ، و امّا نيكوكاران ، پس بر ايشان راهى نيست كه محتاج به شفاعت باشند . راوى به حضرت رضا ( ع ) عرض كرد پس چه معنى دارد قول خدا وَ لا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى ، 648 فرمود يعنى شفاعت نمىكنند مگر كسى را كه خدا دين او را پسنديده باشد . 649 و پيش گذشت كه صدّيقهء طاهره عرض كرد اى پدر بزرگوار در قيامت تو را كجا ملاقات كنم . فرمود نزد در بهشت در وقتى كه لواى حمد با من باشد و شفاعت كنم از براى امت خود . گفت اگر آنجا نبينم . فرمود نزد حوض كوثر در وقتى كه امت خود را آب دهم . گفت اگر آنجا نيابم . فرمود نزد صراط كه ايستاده باشم و گويم پروردگارا به سلامت بگذران امت مرا . گفت اگر آنجا ملاقات نكنم . فرمود نزد ميزان كه دعا كنم از براى امت خود . گفت اگر تو را در آنجا نيابم . فرمود در كنار جهنم مرا طلب كن در وقتى كه منع كنم شراره و زبانهء او را از امت خود . پس حضرت فاطمه خوش‌حال شد . 650