است و بوى خوش آن از هزارساله راه احساس مىشود و كسى كه از آن مىآشامد هر بوى خوشى به روى او مىگشايد حتى آنكه گويد چه بودى اگر مرا در همين جا مىگذاشتند من بدل آن چيز ديگر نمىخواهم . و هر ديده‌اى كه در مصيبت ما بگريد البته شاد و خوش‌حال گردد به نظر كردن به كوثر ، و آب مىدهند از آن همهء دوستان ما را ، اما به قدر محبت و متابعت ما از آن لذت مىبرند و هر كه محبتش بيشتر است لذتش بيشتر خواهد بود . و بر كوثر حضرت امير المؤمنين حيدر موكل است و در دست او عصائى خواهد بود از چوب درخت عوسج ، و به روايت ديگر از چوب درخت طوبى ، و در هم مىشكند به آن عصا دشمنان ما را ، پس محروم بر مىگردند . 463 و حضرت صادق ( ع ) در حديث معتبر ديگر فرمود كه حضرت امير ( ع ) فرمود من در قيامت با حضرت رسول ( ص ) خواهم بود و با من عترت من خواهند بود در حوض كوثر ، و آب مىدهيم از آن دوستان خود را و دور مىكنيم و مىرانيم از آن دشمنان خود را . 464 و حضرت امير در حديث ديگر فرمود به همين دو دست كوتاه خود دور مىكنيم از حوض رسول ( ص ) دشمنان خود را و وارد خواهند شد بر آن دوستان ما . 465 و رسول خدا ( ص ) فرمود على ( ع ) دور مىكند از حوض كسى را كه از شيعيان او نيست چنان كه عرب شتر صاحب جرب را از ميان شترهاى خود دور مىكند . 466 و در حديث ديگر فرمود على ساقى حوض من است و صاحب حوض من است ، دور مىكند از آن دشمنان خود را و آب مىدهد از آن دوستان خود را ، هر كه را آب ندهد هميشه تشنه خواهد ماند و هرگز سيراب نخواهد شد و هر كه را يك شربت از آن بدهد هرگز تشنه نخواهد شد و تعب نخواهد كشيد . 467 اللّهم ارزقنا . اشاره در احاديث چون كوثر را به عرش نسبت دادند چشمه فرمودند و چون به بهشت نسبت دادند نهر فرمودند و چون به عرصهء محشر نسبت دادند حوض فرمودند تا بدانى سر چشمه او عرش و جريان او در بهشت و منتهاى او صحراى قيامت است كه در آنجا مانند حوض و درياچه جمع مىشود و از آنجا تجاوز نمىكند . و ايضا از احاديث طوبى و كوثر روشن و ظاهر شد كه هر دو با آنكه مخصوص چهارده معصوم ( ع ) است ، خلق اوّلين و آخرين هر كس به قدر مرتبهء خود و به حسب اندازهء