نظر علي الطالقاني

374

كاشف الأسرار ( فارسى )

دنيا بگذارند از گرمى آن تمام دنيا بگدازد . 270 و رسول خدا فرمود اگر يكى از مقامع كه خدا فرموده ، يعنى گرزها ، بر كوه‌هاى زمين بگذارند هرآينه فرو رود تا پائين طبقه هفتم زمين و طاقت آن نداشته باشند ، پس چگونه خواهد بود حال كسى كه اينها را بر او بكوبند ؟ 271 در سورهء حج فرمود : هر زمان كه اراده كنند كه از آتش بيرون آيند به سبب غم و گرفتگى و تنگى نفس بر مىگردانند ايشان را . 272 از رسول خدا ( ص ) روايت كرده‌اند كه گرزى چند بر سر ايشان زنند كه اگر يكى از آنها را به روى زمين بياورند و جن و انس بخواهند كه آن را از زمين بردارند نتوانند برداشت . 273 و ايضا روايت كرده‌اند كه آتش به زبانه‌اى ايشان را بالا افكند ، چون به بالاى طبقات جهنم رسند گرزها بر سر ايشان زنند كه هفتاد سال راه فرو روند و يك ساعت ايشان آرام نداشته باشند 274 . و صادق ( ع ) فرمود هفتاد سال سعى مىكنند تا خود را به بالاى جهنم مىرسانند پس چون به كنار جهنم رسيدند ملائكه گرزهاى آهن بر كلّهء ايشان مىكوبند تا به قعر جهنم بر مىگردند . 275 نعوذ باللّه . هشتم ناخوشى و بيمارى و بعضى از زشتى حالت ايشان است . اما تنگى نفس ايشان . در تفسير آيه الآن گذشت و از آيهء پيش كه بيان تنگى جاى ايشان بود و از پيچيدن دود و تعفن و سخت كشيدن زنجيرها و غل‌ها ظاهر و هويداست . نستجير باللّه . و اما ناخوشى و بيمارى ايشان از آيه پيش كه مرگ از هر جهت مىآيد و نمىميرند ظاهر است . و اما جراحت ايشان و زخم‌هاى بدن از آيات و احاديث بسيار معلوم شد با آنكه احتياج به بيان ندارد ، و در حديث طولانى است كه حضرت امير ( ع ) دست بر سر گذاشت و مىگريست تا آنكه فرمود بيمارى چندند كه كسى به عيادت ايشان نمىرود و مجروحى چندند كه كسى مداواى جراحت ايشان نمىكند و اسيرى چندند كه كسى سعى در رهائى ايشان نمىكند . 276 و حضرت باقر ( ع ) فرمود كه اهل جهنم در ميان آتش از شدت عذاب مانند سگان و گرگان فرياد مىكنند و عذاب ايشان هرگز سبك نمىشود و در ميان آتش تشنه و گرسنه باشند و كران و گنگان و كوران باشند و روهاى ايشان سياه شده باشد . 277 و اين صفات در آيات و احاديث ديگر نيز ذكر شده . در سورهء مؤمنون فرموده : و كسى كه سبك باشد ترازوهاى او خود را به زيانكارى افكنده ، مىسوزاند و مىسوزد روهاى ايشان را آتش و ايشان در آتش كالحونند . 278 نوشته‌اند كه يعنى صورت‌هاى ايشان به هم كشيده مىشود و لب‌ها بر مىگردد و دندان‌ها پيدا مىشود و دهان باز مىشود مانند كلّه كه در آتش