نظر علي الطالقاني
339
كاشف الأسرار ( فارسى )
هفت سرا پردهاند از ملائكه . پس منادى ايشان را ندا مىكند به آن آيه كه گذشت ، پس نظر مىكنند كه از هفت طرف ملائكه به ايشان احاطه كردهاند و از هيچ طرف نمىتوان در رفت و فرار كرد . 124 و امّا روز قيامت چند آيه مثل سورهء حج و الم سجده و احاديث چندى دلالت دارند كه روز قيامت به قدر هزار سال دنياست . 125 و سورهء معارج : فِي يَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ 126 و احاديث چندى دلالت دارند كه به قدر پنجاه هزار سال است و لكن در اين آيه نفرموده از سالهاى دنيا و بيان تفاوت و وجه آن از اهل بيت عصمت نرسيده و چون از ايشان ( ع ) رسيده كه روز قيامت پنجاه موقف است و هر موقفى هزار سال است ، چنانچه امير المؤمنين ( ع ) فرمود چون روز قيامت شود حق تعالى مردم را محشور گرداند از قبرها عريان و پا برهنه و بىريش و بىعيب ، به روشى كه اول آفريد ، در يك صحرا برانند ايشان را تا آنكه بايستند در عقبهء محشر و ازدحام بياورند و بر يكديگر سوار شوند و نگذارند كه از اين عقبه بگذرند ، پس نفسهاى ايشان بگيرد و عرق ايشان بسيار شود و گريهء ايشان بلند شود و اين اول هولى است از هولهاى قيامت ، تا آخر حديث . 127 و مردى خدمت آن بزرگوار رسيد و ادعاى تناقض آيات قرآن نمود . فرمود اينها در يك موطن نيست تا تناقض آيد بلكه در مواطن متعدّدهء روز قيامت است كه مقدارش پنجاه هزار سال است الخ . 128 و صادق ( ع ) فرمود : محاسبه كنيد با نفسهاى خود پيش از آنكه با شما محاسبه كنند ، به درستى كه در قيامت پنجاه موقف است و در هر موقفى مثل هزار سال دنيا مىمانند چنانچه خدا فرموده : فِي يَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ : در روزى كه مقدار او پنجاه هزار سال است . 129 پس شايد آيهء هزار سال به اعتبار هر موقف باشد ، و خدا و امناى او دانند و بس . بدان كه احاديث مختلف است كه آيا مردم برهنه محشور مىشوند يا پوشيده . مثل حديث امير ( ع ) كه الآن گذشت و مثل احاديث كفن كه نيكو كنيد كفنهاى مردگان خود را كه به آنها محشور خواهند شد . و شايد كه پوشش از براى مؤمنان يا مؤمنان كامل باشد و برهنگى از براى ديگران ، و عزت مؤمن در پيش خدا زياده از اين است كه برهنه محشور شود چنانچه عزيزتر است از اينكه روح او در حوصلهء مرغان باشد و خود فرموده : وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ . 130 و صاحب كتاب اسرار الشهادة زيد توفيقه حديث طولانى از تفسير فرات ابن ابراهيم نقل كرده كه رسول خدا ( ص ) روزى داخل شد بر