رساند . پس بفرمايد آن دو نفر را به زير آورند و ايشان را به قدرت الهى زنده گرداند و امر نمايد كه خلايق همگى جمع شوند . پس هر ظلمى و كفرى كه از اول عالم تا آخر شده گناهش را بر ايشان لازم آورد و زدن سلمان و افروختن آتش به در خانهء امير المؤمنين ( ع ) و ريختن خون آل محمّد در هر زمانى و هر خونى كه به ناحق ريخته شد و هر فرجى كه به حرام جماع شد و هر سودى و حرامى كه خورده شد و هر گناهى و ظلمى و جورى كه واقع شده تا قيام قائم آل محمّد ( ص ) همه را بر ايشان بشمارد كه از شما شده و ايشان اعتراف كنند . پس امر فرمايد كه از براى مظالم ، هر كه حاضر باشد از ايشان قصاص نمايند . پس بفرمايد ايشان را بر درخت كشند و آتشى را فرمايد كه از زمين بيرون آيد و ايشان را با درخت بسوزاند و بادى را امر فرمايد كه خاكستر ايشان را به درياها پاشد . و در روايت ديگر كه اسحاق از صادق ( ع ) روايت كرده چنين است كه چون قائم ( ع ) بر مىخيزد براى خراب كردن ديوارى كه بالاى قبر رسول ( ص ) است ناگاه خداى تعالى باد تندى و صاعقه‌اى برانگيزاند كه مردم گويند اين براى خراب كردن اين ديوار است ، پس همه پراكنده و متفرّق مىشوند حتّى آنكه احدى در خدمتش نمىماند ، پس آن حضرت خود كلنگ به دست گيرد و به آن ديوار زند . چون اصحابش بينند كه خود او ( ع ) كلنگ مىزند به خدمتش بر مىگردند . پس در آن روز فضيلت و زيادتى بعضى از ايشان بر بعضى ديگر به قدر سبقت و پيشى گرفتن ايشان است در برگشتن به خدمت او . يعنى هر كه مراجعتش پيشتر فضيلتش بيشتر . پس آن ديوار را خراب مىكنند ، پس آن حضرت ايشان را ، يعنى ابو بكر و عمر را ، با بدنهاى تر و تازه از قبر بيرون مىآورد و به ايشان لعنت مىكند و به دار مىكشد بعد پائين مىآورد و مىسوزاند و خاكسترشان را به باد مىدهد . 62 مؤلّف گويد از اين دو فقره ظاهر شد كه پس از ظهور آن نور ، باز در توبه باز و هنوز زمان قبول ايمان و معذرت و تضرّع و نياز است . پس تفسير نمودن صعصعه در حديث سابق طلوع نمودن آفتاب را از مغرب به ظهور آن حضرت ، راهى ندارد و صحيح نيست و ان شاء اللّه باز خواهيم بيان نمود . و امّا بار كردن حضرت گناهان و ظلمها و ستمهائى كه پيش از اين دو خبيث واقع شده بر ايشان ، حتى كشتن هابيل ( ع ) و آتش خليل ( ع ) و هكذا ، سرّ و نكته و لمّ آن را به تفصيل در مجالس وعظ نوشته‌ايم رجوع كن كه لازم است تا از شبهه بيرون آئى و در