فصل چهارم در بيان آن كه امير المؤمنين على بن ابى طالب ( ع ) با صديقهء طاهره و يازده فرزند طاهرين ايشان از همان نور پاك خدا خلق شدند كه پيغمبر ( ص ) خلق شد و همه نور واحد و از نور واحدند و اوّل ما خلق اللّه‌اند ، پس آنچه پيغمبر ( ص ) مىدانست ايشان نيز مىدانستند و آنچه پيغمبر ( ص ) داشت از معجزات و كرامات ، ايشان نيز داشتند ، پس اشرف از جميع موجودات و پيغمبران ( ع ) و ملائكه مىباشند ، و بر همهء ايشان ولايت اين بزرگواران را عرض نمودند و واجب ساختند و همه قبول كردند و هر كه قبول نكرد مردود و مطرود شد و همه از ايشان معرفت و بندگى آموختند و همهء عالم امّت و شيعهء ايشان است و ايشان پيغمبر و امام و واجب الاطاعه و مفترض الطّاعه همه مىباشند . و بيان عصمت چهارده معصوم صلوات اللّه و سلامه عليهم اجمعين . و هر چند همهء اين مطالب به قواعد حكميّه و براهين قطعيّه عقليّه مندرج و منطوى است در همان اوّل ما خلق اللّه بودن پيغمبر ( ص ) و على ( ع ) و خمسهء آل عبا و باقى ائمّهء هدى كه دو بزرگوار اوّل ، بلكه تمام خمسه ، مسلّمى و مقبول خصم است و ما بقى از بديهيات مذهب علماء شيعه است ، و لكن به چند قسم از آيات و اخبار به جهت تبرّك و تشرّف و زيادتى توضيح اشاره مىنمائيم . اوّل ، فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِماتٍ فَتابَ عَلَيْهِ . 78 اوائل بقره . با ملاحظه احاديث اهل بيت در تفسير او ، صاحب غاية المرام ( قدّس سره ) نوزده حديث از كتب عامّه نقل كرده كه اگر خمسهء طيّبه نبودند خداوند هيچ ممكنى از ممكنات را نمىآفريد از عرش و كرسى و آسمان و زمين و ملائكه و پيغمبران و جنّ و انس و ديگران ، و اين كه پيغمبر و على از نور خدا و از نور واحد خلق شده‌اند و ايشانند اوّل مخلوقات ، و ملائكه از نور روى على ( ع ) خلق شده‌اند . 79 و چهارده حديث از خاصّه نقل كرده كه اگر تمام چهارده معصوم نبودند ، خداوند چيزى را نمىآفريد ، و همه از نور واحدند و ايشانند اشباح . 80 و كفايت مىكند در اين باب زيارت جامعه معروفه و ساير زيارات و ادعيه ، و بهتر از همه كفايت مىكند آيهء وَ لكِنْ رَسُولَ اللَّهِ وَ خاتَمَ النَّبِيِّينَ 81 كه در احزاب است . و بيان خاتم ( ص ) در مجالس وعظ به تحقيق و تفصيل نموده‌ايم ، رجوع كن . دويم ، آنچه دلالت دارد كه ايشان خلفاء و اوصياء پيغمبر ( ص ) و حجّتهاى خدا و خير خلق و خير بشر و سيّد الاوصياء و سيّد دنيا و آخرتند ، و در اين مطلب اگر جمع كنى زياده از دويست حديث در كتاب غاية المرام نقل كرده علاوه بر آنچه از زيارات و