خرما ، مرا تكليف به خوردن كرد . من يك عدد خرما خوردم و او خورد تا تمام كرد . بعد از آن آشاميد از آبى كه نزد او بود و به پشت خوابيد بر بالش خود و شروع كرد كه حمد مىكرد ، تكرار مىكرد حمد را بعد از آن گفت : از كجا آمدى اى عبد اللّه ؟ گفتم : از مسجد . گفت : به چه هيئت گذاشتى پسران عمت را ؟ پس گمان كردم كه مراد او عبد اللّه بن جعفر است ، گفتم : گذاشتم كه با هم‌سنّان خود بازى مىكرد . گفت كه : او را نخواستم ، نخواستم مگر عظيم شما اهل بيت را . گفتم كه : گذاشتم كه آب مىكشيد به دلو بزرگ بر درختان خرماى فلان و قرآن مىخواند . گفت : يا عبد اللّه ! عليك دماء البدن ان كتمتنيها هل بقى فى نفسه شىء من امر الخلافة ؟ قلت : نعم . قال : أ يزعم ان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله [ نصّ عليه ] ؟ قلت : نعم ، و ازيدك سألت ابى عمّا يدعيه فقال : صدق . فقال عمر : لقد كان من رسول اللّه فى امره ذرو من قول لا تثبت حجة و لا يقطع عذرا و لقد كان يربع « 1 » فى امره و قتاما و لقد اراد فى مرضه ان يصرّح باسمه فمنعت من ذلك اشفاقا و حيطة على الاسلام ، لا و ربّ هذه البنية ! لا يجتمع عليه قريش ابدا و لو وليها لانتقضت عليه العرب من اقطارها ، فعلم رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله انى علمت ما فى نفسه فامسك

--> ( 1 ) . در نسخهء خطى : نرقع .