گفته شد او را كه : ما توصى و ما تعين من يقوم مقامك بعدك ؟ : ما اوصى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله حتى اوصى ، و لكن ان اراد اللّه بالناس خيرا جمعهم على خيرهم كما جمعهم بعد نبيهم على خيرهم . يعنى : تو وصيت نمىكنى و تعيين نمىكنى كسى كه در مقام تو باشد بعد از تو ؟ آن حضرت فرمود كه : وصيت نكرد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله تا آنكه من وصيت بكنم اما اگر خدا خواهد به مردم خير جمع مىكند ايشان را به خيرشان همچنان كه جمع كرد ايشان را بعد از پيغمبرشان به خيرشان « 1 » . و از آن جمله آنچه روايت كرده شده است از عمرو بن العاص كه : قلت لرسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : أى الناس احب اليك ؟ قال : عائشة . قلت : من الرجال ؟ قال : ابوها . قلت ثم من ؟ قال : عمر . و قال النبى صلّى اللّه عليه و آله : لو كان بعدى نبى لكان عمر . يعنى : گفتم مر رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله را كه : كدام شخص دوست به سوى تو ؟ گفت : عايشه . گفتم : از مردان ؟ گفت : پدرش .

--> ( 1 ) . كتاب الاربعين : 505 ، و منقول از شرح المواقف 8 / 365 - 367 .