الشيخ محمد بن عبد الفتاح ( سراب التنكابني ) ( فاضل سراب )
57
ضياء القلوب ( فارسى )
و آن مشتمل است به چند فصل « 1 » : فصل اول در اثبات صانع برهان وجود واجب الوجود و مراد به واجب الوجود ذاتيست كه در صدق موجود احتياج به هيچ چيز نداشته باشد و صدقش لذاته واجب باشد آنكه در سلسلهء موجودات موجود مبتنى هست يا نه ؟ و ثانى محال است زيرا كه اگر موجودات منحصر باشند به موجوداتى كه صدق موجود نظر به ذاتشان ضرور نباشد هر موجودى از موجودات در وجود خود احتياج به ايجادكننده دارد كه با وجود او موجود باشند و همچنين اين علت نيز محتاج است در وجود خود به وجود موجودى كه علت او باشد و با او موجود باشد مثل آنكه « ا » در وجود ، احتياج داشته باشد به « ب » و « ب » به « ج » و « ج » به « د » يا همچنين مىرود به غير متناهى يا برمىگردد مثل اينكه « ا » در مثال مذكور كه معلول « ب » بود علت « ب » يا « ج » يا « د » باشد .
--> ( 1 ) . سفينة النجاة : 28 .