على عليه السّلام كند منافات يا تقدم ثلاثه ندارد و بعد از تقرير آيه بر وجهى كه ظاهر شد بطلان اين توهم اظهر از آن است كه احتياج به بيان داشته باشد « 1 » . [ دفع توهم و شبهه در آيه ] چون در اوايل بيان آيهء ولايت نقل اتفاق خاصه و عامه بر نزول آيه در شأن حضرت امير المؤمنين عليه السّلام شد و توهم اختلاف از عامه چون ممكن است لازم ديد كه در اين باب اندك تفصيل داده شود . محقق طوسى طاب ثراه بعد از ذكر بعض دلايل بر امامت حضرت امير المؤمنين عليه السّلام گفته است : و به واسطهء قول اللّه تعالى : إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ « 2 » و اين اوصاف جمع نشده است مگر در على عليه السّلام . و شارح گفته كه : بيان اين آن است كه : آيه نازل شده است به اتفاق مفسرين در شأن على بن ابى طالب در وقتى كه خاتم را داده در وقتى كه در ركوع بود . و صاحب « مقاصد » گفته : ثانى اشاره به دليل نقلى است از كتاب ، و تقرير اين دليل آن كه قول اللّه تعالى كه : إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ به اتفاق مفسرين « 3 » در شأن على بن ابى طالب كرّم اللّه وجهه نازل شده است وقتى كه خاتم خود را به سائل داده بود راكع بوده .

--> ( 1 ) . سفينة النجاة : 75 . ( 2 ) . مائده ( 5 ) : 55 . ( 3 ) . بياضى در الصراط المستقيم 1 / 260 به بعضى از طرق عامه و مفسران آنها اشاره كرده است ، نيز بنگريد به : بحار الانوار 35 / 189 ، مفاتيح الغيب 3 / 431 ، غرائب القرآن ، نيسابورى 2 / 28 ، التبيان 1 / 548 .