بىمعارض از قرآن و سنت ، پس بعضى گفته‌اند كه : مراد از امام قرآن است . و بعضى گفته‌اند كه : مراد از آن حضرت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله است . و اضافهء زمان به ضمير غايب شهادت بر كذب هر دو قول مىدهد چه وجوب معرفت قرآن و رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله مخصوص به زمانى نيست به خلاف معرفت امام عليه السّلام كه هر مكلّف را واجب است كه امام زمان خود را بداند نه امام بعد را . پس آن جماعت كه در زمان حضرت امام محمد باقر عليه السّلام بودند دانستن امام بعد ايشان را واجب نبود ، و همچنين در زمان ساير ائمه عليهم السّلام را كه در زمان حضرت صاحب الامر عليه السّلام هستيم همهء ائمه را بايد دانستند كه دانستن همان امام زمان كافى باشد در امامت . گويا چون دانستن امام سابق لازم عادى دانستن هر امام هست در اين روايت اكتفا به ذكر امام زمان باشد و به اين كه وجوب معرفت امام زمان بدون معرفت امام سابق قول هيچ يك از فرق اسلام نيست . روايت تلقين ائمه كردن ميّت را تا منتهى به امام زمان بشود تأييد عدم اختصاص مىكند « 1 » . [ دليل فاضل تفتازانى بر وجوب نصب امام ] بدان كه فاضل تفتازانى بر وفق مشايخ خود حكم كرده است به وجوب نصب امام بر خلق سماء بدليل حديث « من مات و لم يعرف » آنچنان كه در اول اين مقصد مذكور شد تا آنكه مقتضاى روايت دوام امامت است چه وجوب

--> ( 1 ) . سفينة النجاة : 55 .