العلامة الحلي ( شارح ومترجم : على محمدى )
567
شرح كشف المراد ( فارسى )
منافع براى مؤمنين كه خداوند رتبه و مقام آنها را در بهشت بالا برد اين گروه براى اثبات مدّعاى خويش به آياتى چند از قرآن تمسك كردهاند كه عبارتند از : الف : قرآن مىگويد : ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَ لا شَفِيعٍ يُطاعُ [ يعنى نيست براى ستمگران مشفق و شفيعى كه مطاع باشد ] . كيفيت استدلال : خداوند متعال نفى كرده قبول شفاعت را از ظالم يعنى فرموده ظالم مشمول شفاعت نيست و لا ريب در اينكه انسان فاسق و گناهكار ظالم است چون به نفس خويش ظلم نموده پس مشمول شفاعت نيست . جواب ما : مقدمه : شفيع بر دو قسم است : 1 - شفيعى كه مطاع باشد يعنى اطاعت او بر خداوند واجب باشد . 2 - شفيعى مجاب يعنى شفيعى كه خداوند به لطف و كرم شفاعت او را مىپذيرد و اجابت مىكند . با حفظ اين مقدمه مىگوئيم : آيهء شريفه مىگويد : در قيامت شفيع مطاع براى ظالمين نيست و اين حق است چون مطاع همواره ما فوق مطيع است و خداوند ما فوق همهء موجودات است و كسى ما فوق او نيست كه خدا مطيع او شود امّا آيه شفيع مجاب را كه نفى نكرده و بحث ما در شفيع مجاب است وانگهى بر فرض بپذيريم كه آيه حتى شفيع مجاب را هم ردّ مىكند مىگوئيم : جمع ميان اين آيه و آياتى كه صريحا شفاعت را اثبات مىكنند به اينست كه اين آيه و امثال او را بر كافرين حمل كنيم يعنى در قيامت كافران شفاعت نمىشوند و اگر هم بشوند اجابتى در كار نيست . ب : قرآن مىگويد : وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ يعنى در قيامت ظالمين ياور ندارند و فاسق هم ظالم است پس ناصرى ندارد آنگاه اگر پيامبر